مصاحبه با سخنران مراسم ختم بازیگران

تاریخ انتشار پست : 1395-9-28 دسته : مجازی

«حجت الاسلام یاری» یک روحانی از خانواده ای هنرمند است و این ارتباط نزدیکش با هنر و هنرمندان باعث شده تا سخنران خیلی از برنامه های هنری باشد. گفتگو او با ما را در مجله مهر بخوانید.

به نقل از طاها پخش سال های گذشته در خانواده های سنتی دنبال هنر رفتن آن هم بازیگری چیزی غیرممکن به حساب می آمد و گاهی به کلی رد می شد؛ اما کم هم نبوده اند خانواده هایی که بین هنر به معنای واقعی و مطربی تفاوت قائل شده اند و نه تنها آن را منطقه ممنوعه نمی دانند که خود از علاقه مندان و دنبال کننده های اصلی آن هستند.

حجت الاسلام یاری نماینده یکی از همین خانواده هاست که بارها برادرش «حسین یاری» و پسرش «زهیر یاری» را در قاب تلویزیون دیده ایم و الآن جذاب است بدانید که این علاقه بین تمام اعضای خانواده مشترک است و برادر بزرگ تر هم از کودکی به سینما و تماشای فیلم علاقه داشته و برای همین با زبان هنرمندان به خوبی آشنا است و در بیشتر مراسم های مذهبی و به ویژه ختم هنرمندان حاج آقای یاری منبر می رود و با زبان خودشان با آن ها حرف می زند. در یکی از روزهای پاییزی میهمان او شدیم تا با او از علاقه خانوادگی به سینما گرفته تا سخنرانی در مراسم های هنرمندان بپرسیم و بشنویم.

زمان شاه زندان رفتم

«حجت الاسلام یاری» متولد سال ۱۳۳۵ در تهران است. سال ها در سازمان تبلیغات اسلامی و سازمان عقیدتی سیاسی ارتش کار کرده و الآن بازنشسته است. ماجرای طلبه شدنش به قبل از انقلاب برمی گردد. به زمانی که روحانی شدن به این سادگی ها نبوده است. «در سال ۱۳۵۱ طلبه شدم و به حوزه علمیه ای که نزدیک خانه مان بود، ورود پیدا کردم. زمان شاه سختی های زیادی وجود داشت و طلبه شدن راحت نبود. در خانواده هم به غیراز پدر و مادرم مخالفت هایی وجود داشت؛ بااینکه ما بافت مذهبی به حساب می آمدیم؛ اما بالاخره زمان شاه بود و طلبه شدن خطرهای خودش را داشت. پس که به حوزه علمیه چیذر رفتم و به خاطر مسافت عمده هفته به هفته به خانه می آمدم، اوضاع بهتر شد. تا اینکه سال ۵۳ به مدرسه علمیه حقانی در قم رفتم و یک سال پس در جریانات مدرسه فیضیه و اعتراض ها بازداشت شدم و من را به زندان اوین در تهران فرستادند. هم در قم و هم در تهران از ما پذیرایی مفصلی کردند و تا ۱۸ سالگی در زندان نگه داشتند و ازآنجا به سربازی فرستادند. اول در کرمان بودم و پس به دزفول آمدم و ۱۵ ماه هم آنجا بودم. گرچه خیلی از دوستان فرار کردند. من هم می خواستم فرار کنم که نشد. سربازی که تمام شد، حول وحوش انقلاب بو د. سال ۵۸ و ایام دفاع مقدس اعلام کردند که منقضی های سال ۵۶ احتیاطاً دوباره برای خدمت سربازی اقدام کنند و دوباره رفتم و الآن دو تا کارت پایان خدمت دارم؛ یکی قبل انقلاب و یکی پس انقلاب!»

مصاحبه با سخنران مراسم ختم بازیگران

برادر حسین یاری, حجت الاسلام یاری, ختم بازیگران, سخنران ختم

با یک پنج هزاری دو تا فیلم می دیدم

از بازیگر شدن برادر و پسر که می پرسیم، می فهمیم این علاقه به سینما در این خانواده موروثی است. «حسین و پسرم زهیر هر دو جوهره بازیگری داشتند؛ اما کسی که به آن ها جهت گیری می داد، من بودم. حسین از همان کودکی با پنبه برای خودش ریش درست می کرد و نشان می داد که استعدادهایی وجود دارد و می خواهد کاری بکند. زهیر هم همین استعداد را داشت. یادم هست آن زمان که بچه بود، لباده های مرا می پوشید تا شبیه شخصیت های تاریخی شود. خود من از علاقه مندان به سینما بودم و خیلی شدید پیگیر بودم. شاید باور نکنید از هفته ای هفت روز شاید من هشت تا سینما می رفتم. با پنج هزار در لاله زار دو تا فیلم می دیدم. شما ببینید وقتی با چنین علاقه ای به سینما وارد حوزه می شوم چه آتش پاره ای بودم! پس از انقلاب به سازمان تبلیغات آمدم. حسین آن زمان حدوداً ۱۴-۱۳ ساله بود و خیلی دنبال درس نبود و بیشتر به هنر علاقه داشت. برای همین روزها باهم می رفتیم. من می آمدم سازمان تبلیغات و حسین هم می رفت حوزه هنری در سمیه. ازاینجا به پس را خود حسین باید تعریف کند. (با خنده) بسیاری آن موقع او را اذیت می کردند و می گفتند: برو درست را بخوان! خاطراتی هم دارد از رسول ملاقلی پور که به حسین گفته بود: تو اینجا چکار می کنی؟ بیا برو دنبال زندگی ات! اینجا پر از بازیگر است. ما به بازیگر احتیاجی نداریم. حسین می گفت آن قدر روی حرفم ایستادم تا جایی که سال ها پس مدیر برنامه های او برای فیلم «میم مثل مادر» به من زنگ زد. نام کارگردان را که پرسیدم، یاد آن برخوردهای تندوتیز افتادم. من هم گفتم بگویید خود آقا رسول زنگ بزنند و من هم اذیت کردم!»

تماشای فیلم زنگ تفریح من است

هنوز هم سینما را دوست دارد و محبوب ترین سرگرمی را تماشای فیلم می داند. «هنوز هم سینما دوست دارم؛ اما اکثراً در جشنواره بیشتر آن ها را می بینم و نمی گذارم به سینما برسند! فیلم های خارجی را هم زهیر برای من می آورد. زنگ تفریح من در خانه تماشای همین فیلم هاست. البته فیلم های ایرانی زیادی را هم دوست دارم. من که فیلم های زمان شاه را دیدم و به سختی می توانم نام ده تا فیلم را اسم ببرم، می توانم با قطعیت بگویم که اوضاع سینمای ما رو به رشد است.»

در ختم اکثر هنرمندان من سخنرانی می کنم

حاج آقای یاری به خاطر همین روحیه هنری اش، سال هاست که در مجالس اهالی هنر منبر می رود و کار سخنرانی به او سپرده می شود. «حدود ۲۲ سالی می شود که ۹۰ درصد مجالس ختم بازیگران یا اقوامشان را منبر می روم و به شکلی شده که وقتی هنرمندان یا بستگانشان فوت می شود، از من می خواهند که سخنرانی کنم. مثلاً مادر آقای شجریان یا پدر آقای حاتمی کیا یا پدر آقای علیزاده و خیلی های دیگر. گاهی وقت ها خود خانواده تماس می گرفتند و ما را دعوت می کنند. گاهی مسجد با شناختی که از من دارد، درخواست می کند. معمولاً دست رد نمی زنم؛ مگر اینکه طرف فیلم هایش در زمان شاه خیلی بد بوده و حس می کردم رفتنم صلاح نیست که یکی دو نوبت هم پیش آمد. در این مجالس آدم هایی را می شناسم که خودشان هم باور نمی کنند. یک بار یکی از بازیگران قبل از انقلاب را شناختم و او را به اسم صدا زدم. چنان تعجب کرد و گفت تو من را چه شکلی می شناسی؟ و گفت: مگر چند سالته؟ که من هم پاسخ دادم فیلم دیدن را زود شروع کردم! به طورکلی رابطه ام با هنرمندان خوب است و گارد بسته ای ندارم. حتی یک بار ۱۲۰ نفر از هنرمندان را سفر عمره بردم و به عنوان روحانی کاروان همراه آن ها بودم. هنوز هم هر موقع مرا می بینند یاد این سفر می کنند. حتی این که بماند. من در محله ای که من زندگی می کند که اکثراً اقلیت هستند. همیشه باهم احوالپرسی می کنیم. اگر کسی از آن ها فوت کند، حتماً برای تسلیت گفتن می روم و اگر برای جشن دعوت کنند اگر ممکن باشد به آن ها سر بزنم و به طورکلی سعی می کنم خبلی دور خودم دیوار نکشم.»

سبک سخنرانی برای هنرمندان فرق دارد

حاج آقای یاری می گوید امکان ندارد مجلسی برود که با سلام بر امام حسین آن را پایان ندهد؛ اما سبک سخنرانی اش در ختم هنرمندان فرق می کند. « سخنرانی در این مجالس کمی مختلف است. اول درباره متوفی اطلاعاتی کسب می کنم و از باب اینکه سفارش شده امواتتان را با بهترین قابلیت توصیف کنید، اطلاعات آن فرد را با حدیث و آیات مستند می کنم و ارائه می کنم . شاید در بقیه ختم ها این قضیه مهم نباشد؛ اما در این ختم ها معمولاً روال کارم این است. به علاوه گزینش شعر و کیفیت حرف زدن با هنرمندان خیلی مهم است و باید به اصطلاح با آن ها خیلی راحت حرف زد تا جذب شما بشوند و حس کنند این آخوند از جنس خودمان است. (با خنده) اگر بخواهم ذکر مصیبت کنم در قالب اشعار آن هم اشعاری که به دست مجلس بخورد، این کار را می کنم. مثلاً یک بیت هست که من در جمع هنرمندان می خوانم و خیلی زیباست: کربلا سنتور اسرار خداست/ سرّ هفتادودو سیم سر جداست. این بیت متعلق به حاج آقا محمدرضا آقاسی است که به نظرم شاه بیت تمام اشعارش است. یعنی هرکدام از این سیم ها علی اکبر، قاسم، بریر، عون، جعفر و ... هرکدام یکنوا دارند و همه این نواها روی یک نفر تمرکز دارند و آن حضرت سیدالشهداست. همین یک بیت شعر کافی است و من دیدم افراد با همین یک بیت گریه کرده اند و دیگر نیازی به روضه خوانی نیست.»

به من می گویند تو نباشی چه کسی ختم های ما منبر برود؟

می گوید هر چه بیشتر بین مذهبی ها و هنرمندان فاصله بیفتد، بیشتر ضرر می کنیم و برای همین خودش سعی می کند این فاصله را بیشتر نکند. «ما هیچ خیری ندیدیم از اینکه طیف ها را از هم جدا کنیم و خودمان را در هاله ای از قداست قرار دهیم. این خطای بزرگی بوده که ما خودمان را از این قشر جامعه جدا کردیم و به نظر من اگر ما در دو طیف جامعه بتوانیم نفوذ برد بزرگی کردیم: هنرمندان و ورزشکاران. ما غفلت کردیم. طیف روحانیون جدید بهتر از گذشته سعی می کنند پابه پای جوانان پیش بروند. مثلاً حرف عجیبی دارند آقای جوادی آملی که اگر حالا خدا پیامبری را مبعوث می کرد، معجزه اش را از جنس سینما قرار می داد. یادم هست یکی از هنرمندان عرصه موسیقی آقای همایون خرم دریکی از همین مجالس به من گفت اگر شما نباشی مراسم چه کسی برای ما را منبر برود؟ بنده خدا خودش هم خیلی زود فوت کرد.»

«مارمولک» فیلم خوبی است؛ اما ...

از فیلم هایی که برای طلبه ها و روحانیون ساخته شده می پرسم و بلافاصله می گوید که «طلاومس» را خیلی دوست داشته و عمده برای آن گریه کرده است. « از بین تمام فیلم ها طلا و مس آقای شعیبی را دوست داشتم و با آن خیلی گریه کردم و با شخصیت اصلی هم ذات پنداری زیادی داشتم. زیر نور ماه هم فیلم لطیف و قشنگ است. «مارمولک» هم خیلی قشنگ است؛ منتها من نخستین ایرادی که به این فیلم گرفتم این بود که این چه اسمی است که برای این فیلم انتخاب کردی؟ تو که می توانستی اسم بهتری انتخاب کنی. هنوز هم گاهی وقت ها این فیلم را دوباره تماشا می کنم و لذت می برم و فکر می کنم این فیلم تقلیدی از فیلم خارجی Were No Angels است که البته خود آقای تبریزی هیچ وقت این را نپذیرفت. هرچند تقلید کردن اشکالی ندارد؛ اما به نظر من اگر نام این فیلم را تغییر می داد، به یکی از جالب ترین فیلم ها تبدیل می شد و این همه جنجال نمی شد. می دانید مشکل این نام گذاری اشتباه کجاست؟ مشکل آنجاست که من وقتی به عربستان رفتم، وهابی ها به ما می گفتند مارمولک!»

سخنرانی بدترین روش تبلیغ است

معتقد است برای فیلم ساختن از طلبه باید با خود طلبه ها مشورت کرد و از نزدیک با آن ها ارتباط گرفت. « کارهایی که می خواهند درباره طلبه بسازند باید با خود طلبه ها مشورت کنند و همین خودش خیلی مؤثر است. حتی در بقیه فیلم ها هم باید از طلبه ها و روحانیون مشاوره بگیرند. بدترین روش برای تبلیغ سخنرانی است. اما شما فیلم بساز تئاتر درست کن و جذابیت ایجاد کن. یکی از انتقادهای من کارگردان ها این است که از مشاورهای مذهبی برای فیلم هایشان کمک بگیرند و در هر فیلمی در کنار، روانشناس، جامعه شناس، یک کارشناس مذهبی هم حضور داشته باشد.»

مصاحبه با سخنران مراسم ختم بازیگران


روحیه ام به ختم نمی خورد

کار کردن در شغل هایی که با مرگ سروکار دارد شاید خیلی خوشایند نباشد و افرادی که در این مشاغل هستند، زود افسرده بشوند. از حاج آقای یاری می پرسیم که چگونه با این شغل کنار آمده است. «جذاب است بدانید که من روحیه ام خیلی با ختم هماهنگ نیست و آدم اهل بگوبخند و گعده ای هستم و به قول معروف بار خورده و ما هم وسط این حوزه افتادیم و پس هم هر چه خواستم از این حوزه بیرون بیایم نشد. حالا هم وقتی وارد دفتر مساجد می شوم، بچه ها یاری آمد و حالا بساط خنده آغاز می شود! روحیه آدم را این کار خراب می کند؛ کما اینکه اکثر کسانی که در این ختم ها کار می کنند مثل خدمه ها روحیه هایشان کمی خراب می شود. من چون اعتقاد دارم مرگ یک تولد دیگری است خیلی اذیت نمی شوم.»

منبع:مهر

منبع : باشگاه خبرنگارانسخنران مراسم ختم بازیگران هستم! - جستجوگر اخبار تی نیوز tnews.ir/news/1a9276205117.html «حجت الاسلام یاری» یک روحانی از خانواده ای هنرمند است و این ارتباط نزدیکش با هنر و هنرمندان باعث شده تا سخنران خیلی از برنامه های هنری باشد. گفتگو با سخنران مراسم ختم بازیگران - اخبار فارسی - Shafaqna monitor.shafaqna.com/FA/IR/7514831 گفتگو با سخنران مراسم ختم بازیگران. «حجت‌الاسلام یاری» یک روحانی از خانواده‌ای هنرمند است و این ارتباط نزدیکش با هنر و هنرمندان باعث شده تا سخنران خیلی از برنامه ... سخنران مراسم ختم بازیگران هستم - رادیکال خبر www.radicalkhabar.ir/search/?...سخنران+مراسم+ختم+ب... موحدی کرمانی سخنران مراسم دومین سالگرد درگذشت مرحوم مهدوی کنی ... احمد نجفی بازیگر سینما و تلویزیون در گفتگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری بسیج گفت: ... سخنران مراسم ختم بازیگران هستم!+عکس | خبر فارسی khabarfarsi.com/u/29864779 - سخنران مراسم ختم بازیگران هستم!+عکس. حجت الاسلام یاری یک روحانی از خانواده ای هنرمند است و این ارتباط نزدیکش با هنر و هنرمندان باعث شده تا ... انتقاد هوشنگ توکلی به سخنرانی محمود دولت آبادی در مراسم ختم محمدرضا ... www.asrarnameh.com/news.php?act=addcomment... هوشنگ توکلی در گفتگو با هنرنیوز: ای کاش دولت آبادی در مراسم لطفی سخنرانی نمی‌کرد! یک بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون با اشاره به مراسم ختم زنده یاد ... ۴۰ تصاویر از حضور هنرمندان مرد در مراسم ختم داوود رشیدی | دمادم damadam.ir › اخبار › تالار خبر › تصویری مراسم ختم داوود رشیدی بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون با حضور در مسجد جامع شهرک ... به همین بهانه با جمعی از هنرمندان درباره شخصیت، منش، اخلاق و هنر او به گفتگو ...

مطالب مشابه

مطالب تصادفی

نظرات
نظرات مرتبط با این پست
نام :
ایمیل :
وب سايت :
کد تاييد : کد امنیتی رفرش
متن دیدگاه :