طاها پخش

تبلیغ پاپ آپ
تبلیغ درکار
آخرین اخبار حوادثاختلاف عجیب دو «هوو» بعد از مرگ سرهنگ

اختلاف عجیب دو «هوو» بعد از مرگ سرهنگ

عجیب ترین گفتگو با مصدوم در حال مرگ!

آمار طلاق که در نیمه سال 1337 انتشار یافته بود، پژوهشگران جامعه شناسی وقت را به کشف و بررسی علل آن بویژه در تهران وادار کرده بود.

روزنامه ایران:  آمار طلاق که در نیمه سال 1337 انتشار یافته بود، پژوهشگران جامعه شناسی وقت را به کشف و بررسی علل آن بویژه در تهران وادار کرده بود.

 در صدر این علل که بعد از این بررسی ها اعلام شد؛ «شناخت ناکافی» طرفین ازدواج ها پیش از عقد نکاح و اصطلاحاً ازدواج «ندید» اعلام شده بود. در حالت جامعه آن زمان، چاره کار، ایجاد مؤسسات همسریابی یا اختصاص دادن بخشی از یک صفحه روزنامه ها به آگهی های رایگان داوطلبان ازدواج تشخیص داده شده بود که در بسیاری از کشورها تجربه شده و نتیجه مثبت داده بود.

مدیر روزنامه اطلاعات که یک سناتور محافظه کار بود با اینکه با اصل موضوع موافقت داشت اما اجازه نداد که یک صفحه از روزنامه اش به آگهی داوطلبان ازدواج اختصاص یابد.
اما مدیر روزنامه کیهان که معتقد بود مهاجرت جوانان شهرستانی به تهران با توجه به آشنا نبودن آنها با خانواده های تهرانی و اینکه در ایران دبیرستان مختلط هم وجود ندارد، مشکلات آنها برای همسریابی را مضاعف کرده است بنابراین وی با اختصاص دادن نیم صفحه از روزنامه خود به داوطلبان ازدواج موافقت کرد و انتشار این آگهی ها شروع شد و پس از «کیهان»، مجله روشنفکر آگهی زد.

کار به این ترتیب بود که متقاضی ازدواج مشخصات خود را به روزنامه و مجله می داد و متذکر می شد که چگونه همسری می خواهد. کیهان و روشنفکر آدرس ها را منتشر نمی کردند، نزد خود نگه می داشتند و پاسخ ها را به آدرس طرف می فرستادند. این نوع همسریابی، خالی از حادثه نبود که یک مورد آن از این قرار بود: یک روز محمد بلوری حادثه نویس کیهان و نوشیروان کیهانی زاده حادثه نگار وقت روزنامه اطلاعات ضمن فعالیت روزانه به مجتمع قضایی ناحیه 5 تهران می روند که رئیس آن آقای صدوقی (بعد از بازنشسته شدن، وکیل دادگستری) بود.

در آن روز در راهروی این مجتمع، یک زن میانسال و یک مرد جوان که از کبود بودن صورت و پارگی لباس شان پیدا بود که کتک خورده یا کتک کاری کرده اند جدا از هم ایستاده و منتظر ورود به اتاق بازپرس بودند. آنان گاهی هم به یکدیگر چشم غره می رفتند، تهدید می کردند و متلک می گفتند.یکی از همراهان این دو به بلوری و کیهانی زاده گفت: «خانم، 51 ساله زن دوم یک سرهنگ بوده که این سرهنگ بازنشسته و بعداً فوت شد. مستمری این سرهنگ، بعد از فوت میان دو بیوه او قسمت شد و سال ها حرفی نبود.

اخیراً این خانم (اشاره به زن مجروح) که از تنهایی خسته شده بود و در عین حال نمی خواست مستمری شوهر متوفای خود را از دست بدهد، تصمیم به ازدواج بدون ثبت نکاح (صیغه شفاهی) می گیرد. در همین موقع در روزنامه یا مجله یک آگهی ازدواج نظر او را جلب می کند زیرا که «داوطلب» نوشته بود جوانی 25 ساله و کارمند دولت است که تا رسیدن سن دخترعمویش به حد قانونی ازدواج، آماده ازدواج با زنی است که بچه دار نشود و سنش هم مهم نیست.

بیوه سرهنگ که در جست وجوی چنین شوهری بود به این آگهی پاسخ می دهد، یکدیگر را ملاقات و عقد نکاح بدون ثبت با حضور دو شاهد صورت می گیرد.چند ماه بعد، بیوه دیگر سرهنگ متوجه می شود و تصمیم به اعلام قضیه به مقامات مربوط می گیرد تا همه مستمری را نصیب خود گرداند.وی به مقامات مربوط و به راهنمایی آنان به دادگاه دادخواست می دهد. چون نکاح شفاهی بود، قاضی مربوطه قضیه را به دادگاه شرع مستقر در خیابان فروردین و به ریاست یک مجتهد جامع الشرایط ارجاع می کند که آیا به لحاظ شرع، فرقی است میان ازدواج ثبت شده یا ثبت نشده؟

قاضی شرع پاسخ می دهد که در شرع مقدس، اشاره به ثبت نکاح نشده و دو شاهد مرد یا چهار شاهد زن و اجرای صیغه نکاح به زبان عربی و عبارت مربوط و تعیین مهریه کافی است و در ایران حدوداً دو دهه است که ثبت نکاح قانونی شده و بهانه آن چند مورد «انکار» بوده است.

این پاسخ، همان بود که بیوه اول سرهنگ در انتظار آن بود، بیوه دوم که شرایط را این طور دیده بود به شوهر جوان خود گفته بود که در صورت تحقیق بگوید که شوهر او نیست، نکاحی صورت نگرفته و او مستأجر یکی از اتاق های خانه او است و نکاح شفاهی یک شایعه بیش نیست که با هدف محروم کردن بیوه سرهنگ از مستمری شوهر متوفایش مطرح شده است.این زن قبلاً هم این موضوع را به مراجع قضایی گفته بود. اما شوهر جوان حاضر نمی شود که دروغ بگوید و در نتیجه بعد از مشاجره لفظی، زن و شوهر به جان هم می افتند و کتک کاری می کنند و کارشان به کلانتری محل و مجتمع قضایی می افتد.

عجیب ترین روش اعدام؛ مرگ با تلقین ذهنی!
برچسب ها:
facebook google telegram twitter whatsApp
تبلیغات