طاها پخش

تبلیغ پاپ آپ
تبلیغ درکار
مجازیرجزخوانی رهبر انقلاب برای صدام / تکلیفی که امام برای آیت الله خامنه ای تعیین کرد

رجزخوانی رهبر انقلاب برای صدام / تکلیفی که امام برای آیت الله خامنه ای تعیین کرد

رجزخوانی رهبر انقلاب برای صدام / تکلیفی که امام برای آیت الله خامنه ای تعیین کرد

"روزی که به جنوب رفتم، حالت بسیار بد بود. نمی شود گفت بد. اصلا غم انگیز بود. همین عامل رفتن ما به جبهه بود. چون دیدیم یگان های زمینی یارای ایستادگی ندارند."

به نقل از گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، ایرانی ها هنوز هم 31 شهریور 1359، بمباران فرودگاه های کشور را روز شروع رسمی جنگ می دانند. در عراق 19 شهریور 1359 روزی که میمک ایران را اشغال کردند روز شروع جنگ است؛ اما در حقیقت جنگ به طور رسمی از 16 شهریور 1359 با حمله ی عراق به منطقه خان لیلی در استان کرمانشاه شروع شد. روزی که فردایش بنا بود آیت الله خامنه ای در مراسم سالگرد 17 شهریور در بهشت زهرا سخن بگوید و بنی صدر (رئیس جمهور وقت) در میدان شهدا.

* سخنرانی 17 شهریور

بعد از کشمکش های فراوان میان حزب جمهوری و رئیس جمهور بنی صدر، علی رغم میلش محمدعلی رجایی را به نخست وزیری برگزید. کشمکش ها تا شروع جنگ و بعد از آن بر سر انتخاب وزرا ادامه داشت. اطرافیان رئیس جمهور وعده افشاگری در سخنرانی17 شهریور می دادند. صبح 17 شهریور آقای خامنه ای در بهشت زهرا سخن گفت.

هاشمی رفسنجانی, جنگ تحمیلی, صیاد شیرازی, تکلیفی امام آیت الله خامنه تعیین رجزخوانی رهبر انقلاب صدام

هاشمی رفسنجانی, جنگ تحمیلی, صیاد شیرازی, چمران, آیت الله خامنه ای, امام خمینی, حمله هوایی, 31 شهریور 59, رهبر انقلاب, هفته دفاع مقدس, بمباران, دفاع مقدس

محمدعلی رجایی بعد از کشمکش های فراوان نخست وزیر شد


«در مراسم صبح، قرائت پیام امام و پیام نخست وزیر و سخنان آقای خامنه ای، نور امید و روشنایی برای مردم بود، اما متاسفانه خواست مردم تهران که عمدتا از اقشار محروم جامعه بودند و با شور و هیجان زیادی در اجتماع بعدازظهر کمپانی داشتند، برای شنیدن حرف های امیدوار کننده، تحقق نیافت و بنی صدر در مراسم گرامیداشت این روز تاریخی و اثرگذار با سخنانی تند و بی پروا، آتش التهاب و تشنج را بار دیگر در کشور شعله ور ساخت و دامنه ی اختلافات بین مسئولان را با شعاع گسترده ای در سطح جامعه پخش کرد. بنی صدر با ادعای اینکه مردم از من خواسته اند در مورد مسائلی نظیر عدم تفاهم با نخست وزیر و کابینه، حزب جمهوری اسلامی، آزادی های سیاسی، انحصارگری گروه ها و وضع آینده مملکت و... سخن بگویم، به طرح دیدگاه هایش پرداخت و در سخنرانی طولانی خود به تمام نیروها و نهادهای انقلابی توهین کرد. وی با اشاره به یک گروه اقلیت انحصارگر و قدرت طلب، مجلس و دولت را وابسته به این گروه دانست و وزرای معرفی شده را مورد اهانت قرار داد و با ترسیم جامعه مورد نظر خود تا توانست فضای عمومی بین مسئولان انقلاب را توام با اختلاف و تخاصم نشان داد و تقریبا هیچ راهی برای تفاهم نگذاشت. کم نبودند آنهایی که این سخنان رئیس جمهور را چرخشی علنی در مواضع وی پنداشتند و پیامدهای آن را برای آینده، نگران کننده می دیدند.» (1)

حمله هوایی, 31 شهریور 59, رهبر انقلاب, تکلیفی امام آیت الله خامنه تعیین رجزخوانی رهبر انقلاب صدام


سخنرانی آیت الله خامنه ای در سالگرد 17 شهریور، بهشت زهرا

مراسم صبح بی حاشیه بود اما اطرافین بنی صدر وعده ی افشاگری در سخنرانی بعداز ظهر داده بودند



*کشمکش هایی تا شروع جنگ

هاشمی رفسنجانی: «هنگام سخنرانی بنی صدر در مراسم 17 شهریور، ما در منزل شهید بهشتی مهمان بودیم و این سخنان را از طریق رادیو شنیدیم و البته سخت متاثر شدیم. همان جا به پیشنهاد جمع، تلفنی از حاج احمد آقا خواستم امام درباره ی جواب گفتن ما به آن اظهارات، نظر بدهند و جواب رسید که امام فرمودند با توجه به تخلف بنی صدر از دستور حفظ حرمت دیگران، در جواب گفتن آزادیم. پس از این اجازه، ما کوشیدیم نظرات خود را با مردم در میان بگذاریم و من مشخصا در گفتگو ای که یک روز پس انجام شد، به ابعاد متفاوت سخنان بنی صدر پرداختم و اشکالات آن را بازگو کردم.»

بهشتی، باهنر و هاشمی رفسنجانی در گفتگو ها و سخنرانی ها به حرف های بنی صدر پاسخ دادند اما آقای خامنه ای گفتگو و سخنرانی نکرد. (2)

رهبر انقلاب, حمله هوایی, چمران, تکلیفی امام آیت الله خامنه تعیین رجزخوانی رهبر انقلاب صدام


سخنرانی رئیس جمهور وقت، ینی صدر در سالگرد 17 شهریور، تهران، میدان شهدا
آنچه بنی صدر گفت کشور را در التهاب سنگین فرو برد



* برکناری صیادشیرازی

یکی دیگر از اتفاقات این ایام برکناری صیادشیرازی از فرماندهی قرارگاه مشترک سپاه و ارتش در غرب کشور بود. بنی صدر که پیشتر می گفت نبوغ صیاد شیرازی را خودش کشف کرده است، بعد از یک حادثه پرتلفات در غرب کشور بر صیاد شیرازی خشم گرفت و او را برکنار کرد. آقای خامنه ای نگران برکناری صیاد شیرازی بود که ناگهان جنگ شروع شد.(3)

اما در اصل سرشروع این تقابل را می توان از آنجایی دانست که شهید «صیاد شیرازی» برای برخورد با ضد انقلاب مسلح در کردستان « قرارگاه شمال غرب » را راه انداخته بود ولی این اقدام همواره خار چشم بنی صدر و یارانش بود. سرگرد صیاد شیرازی بعد از روزها مقاومت و جنگ بی امان با ضدانقلاب در سایه ی این قرارگاه در حالی که مجروح شده بود نامه ای از فرماندهی دریافت کرد که خواستار انحلال قرارگاه شمال غرب شده بود!

صیاد شیرازی, هفته دفاع مقدس, بمباران, تکلیفی امام آیت الله خامنه تعیین رجزخوانی رهبر انقلاب صدام


صیاد کاری را کرد که خیلی از حزب اللهی ها در مواجهه با مانع تراشی های به ظاهر قانونی می کنند و به فرماندهی نوشت که سرکارم می مانم و نمی روم تا از تهران و شورای عالی دفاع دستور برسد. بنی صدر نامه شهید صیاد را که از مافوق خود سر پیچی کرده بود خدمت حضرت امام برد و گفت: «صیاد شیرازی تمرد کرده.» حضرت امام به بنی صدر فرموده بودند: «با ایشان طبق مقررات رفتار کنید». «مقررات یعنی چه؟ نه تنها برکناری با قاطعیت، بلکه گرفتن درجه و حتّی دادگاهی کردن»

شرایط را در نظر بگیرید؛ شهید صیاد با ابتکار خودش قرارگاهی راه انداخته و نیروهای مستعد را برای عقب زدن ضد انقلاب به کار گرفته و نقاط وشهرهای زیادی را آزاد کرده، ولی با پاپوش جریان نفاق برای تعطیلی آن، حال نه تنها تشویق نمی شود بلکه با دستور امام به توبیخ و برکناری و تمرد متهم می شود. همان کسانی که مانع برخورد با ضد انقلاب بودند الآن برخورد تحقیر آمیز با صیاد را با دست آویز قرار دادن تصمیم حضرت امام دنبال می کردند.

* حمله ی هوایی در 31 شهریور

تا روز 31 شهریور که هواپیماهای عراقی فرودگاه مهرآباد و پایگاه های هوایی کشور را بمباران کرد، مهمترین مسئله کشور کشمکش های سخنرانی 17 شهریور بود. حمله ی هوایی هواپیماهای عراق در 31 شهریور موقتا بحث های اختلافی را کنار زد. آقای خامنه ای در زمان حمله ی هوایی در کارخانه ای در نزدیکی فرودگاه مهرآباد سخنرانی داشت؛ «منتظر شروع سخنرانی بودم که ناگهان صدا[یی آمد] و محافظان آمدند گفتند که چند هواپیمای شکاری در آسمان دیدند. سخنرانی را برای تقویت روحیه ی کارگران انجام دادم و پس به اتاق جنگ ستاد مشترک رفتم تا در جلسه تصمیم بگیریم چگونه به مردم اطلاع بدهیم. تصمیم جمعی بر این شد که من به عنوان نماینده امام در شورای عالی دفاع و کسی که هر هفته در نماز جمعه با مردم سخن می گفتم و مردم با صدای و مطالبم آشنا بودند مطلب را با آنها در میان بگذارم. اطلاعیه را خودم نوشتم و با صدای خودم خواندم که بارها از رادیو پخش شد و مردم کشور اطلاع پیدا کردند که ما در حال جنگیم.»(4)

*جلسه ناامیدکننده در ستاد مشترک

آقای خامنه ای: «در روزهای سوم چهارم جنگ بود، توی اتاق جنگ ستاد مشترک، همه جمع بودیم؛ بنده هم بودم، مسئولین کشور؛ رئیس جمهور، نخست وزیر - آن وقت رئیس جمهور بنی صدر بود، نخست وزیر هم مرحوم رجائی- چند نفری از نمایندگان مجلس و غیره، همه آنجا جمع بودیم، داشتیم بحث می کردیم، مشورت می کردیم. نظامی ها هم بودند. پس یکی از نظامی ها آمد کنار من، گفت: این دوستان توی اتاق دیگر، یک کار خصوصی با شما دارند. من پا شدم رفتم پیش آنها. مرحوم فکوری بود، مرحوم فلاحی بود - اینهائی که یادم است - دو سه نفر دیگر هم بودند. نشستیم، گفتیم: کارتان چیست؟ گفتند: ببینید آقا! - یک کاغذی در آوردند. این کاغذ را من عیناً الان دارم توی یادداشت ها نگه داشته ام که خط آن برادران عزیز ما بود - هواپیماهای ما اینهاست؛ مثلاً اف ۵، اف ۴، نمی دانم سی ۱۳۰، چی، چی، انواع هواپیماهای نظامیِ ترابری و جنگی؛ هفت هشت ده نوع نوشته بودند. پس نوشته بودند از این نوع هواپیما، مثلاً ما ده تا آماده ی به کار داریم که تا فلان روز آمادگی اش تمام می شود. اینها قطعه های زود تعویض دارند - در هواپیماها قطعه هائی هست که در هر بار پرواز یا دو بار پرواز باید عوض بشود- می گفتند ما این قطعه ها را نداریم. بنابراین مثلاً تا ظرف پنج روز یا ده روز این نوع هواپیما پایان می پذیرد؛ دیگر کأنه نداریم. تا دوازده روز این نوعِ دیگر تمام می شود؛ تا چهارده پانزده روز، این نوع دیگر تمام می شود. بیشترینش سی ۱۳۰ بود. همین سی ۱۳۰ هائی که الآن هم هست که حدود سی روز یا سی و یک روز گفتند که برای اینها امکان پرواز وجود دارد. یعنی جمهوری اسلامی پس از سی و یک روز، مطلقاً وسیله ی پرنده ی هوائی نظامی - چه نظامی جنگی، چه نظامی پشتیبانی و ترابری - دیگر نخواهد داشت؛ خلاص! گفتند: آقا! وضع جنگ ما این است؛ شما بروید به امام بگوئید. من هم از شما چه پنهان، توی دلم یک قدری حقیقتاً خالی شد! گفتیم عجب، واقعاً هواپیما نباشد، چه کار کنیم! او دارد با هواپیماهای روسی مرتباً می آید. الآن خلبانهایش عرضه ی خلبانهای ما را نداشتند، اما حجم کار عمده بود. همین طور پشت سر هم می آمدند؛ انواع کلاسهای گوناگون میگ داشتند.

دفاع مقدس, 31 شهریور 59, جنگ تحمیلی, تکلیفی امام آیت الله خامنه تعیین رجزخوانی رهبر انقلاب صدام


تیمسار فلاحی از فرماندهان ارتش.
نقل از فرماندهان ارتش به آقای خامنه ای بسیار ناامید کننده بود


گفتم: خیلی خوب. کاغذ را گرفتم، بردم خدمت امام، جماران؛ گفتم: آقا! این آقایان فرماندهان ما هستند و ما دار و ندار نظامی مان دست اینهاست. اینها اینجوری می گویند؛ می گویند ما هواپیماهای جنگیمان تا حداکثر مثلاً پانزده شانزده روز دیگر دوام دارد و آخرین هواپیمایمان که هواپیمای سی ۱۳۰ است و ترابری است، تا سی روز و سی و سه روز دیگر بیشتر دوام ندارد. بعدش، دیگر ما مطلقاً هواپیما نداریم. امام نگاهی کردند، گفتند - الآن نقل به مضمون می کنم، عین عبارت ایشان یادم نیست؛ احتمالاً جائی عین عبارات ایشان را نوشته باشم - این حرفها چیست! شما بگوئید بروند بجنگند، خدا می رساند، درست می کند، هیچ طور نمی شود. منطقاً حرف امام برای من قانع کننده نبود؛ چون امام که متخصص هواپیما نبود؛ اما به حقانیت امام و روشنائی دل او و حمایت خدا از او اعتقاد داشتم، می دانستم که خدای متعال این مرد را برای یک کار بزرگ برانگیخته و او را وا نخواهد گذاشت. این را عقیده داشتم. لذا دلم قرص شد، آمدم به اینها - الآن همان روز یا فردایش، یادم نیست - گفتم امام فرمودند که بروید همین ها را هرچی می توانید تعمیر کنید، درست کنید و اقدام کنید.

همان هواپیماهای اف ۵ و اف ۴ و اف ۱۴ و اینهائی که قرار بود پس از پنج شش روز به کلی از کار بیفتد، هنوز دارد تو نیرو هوائی ما کار میکند! بیست و نُه سال از سال ۵۹ میگذرد، هنوز دارند کار میکنند! » (5)

*آتش جنگ

هواپیماهای ارتش صدام 31 شهریور فرودگاه مهرآباد و تعدادی دیگری از فرودگاه های کشور را زدند و پس نیروهای زمینی اش از مرزها گذشتند و خاک ایران را اشغال کردند. مردم ایران بعد از پشت سر گذاشتن 587 روز پرالتهاب درگیر جنگی شدند که پنج استان کشور را فراگرفت. خوزستان اصلی ترین محور حمله ی عراقی ها بود و رسیدن به اهواز، مرکز استان ثروتمند و نفتی خوزستان، ایده آل ترین وضع برای ارتش صدام و بدترین اتفاق برای ایرانی ها بود. در سایر جبهه ها هم اوضاع بسیار نابسامان بود. عراقی ها در شمال خوزستان تا پای پل کرخه پیش آمده بودند و دزفول، شوش و اندیمشک را تهدید می کردند و با خمپاره انداز و توپ می زدند. در جنوب خوزستان، عراقی ها به دروازه خرمشهر رسیده بودند، اما مقاومت مدافعان هنوز به شهر راه نیافته بودند. در استان ایلام، مهران، دهلران و نفت شهر اشغال شده بودند و در استان کرمانشاه، قصرشیرین و سومار، ضدانقلاب پاوه و نوسود (در شمال کرمانشاه) هم با آندن عراقی ها جان گرفته و عملیات هایشان را بیشتر کرده بودند. ضدانقلاب در شهرهای استان های کردستان و آذربایجان غربی هم فعال تر شده بود. اما هر چه بود اهواز مرکز استان نفتی خوزستان بود و اهمیتی فوق العاده داشت و دشمن تا نزدیکی دروازه های شهر پیش آمده بود.

آیت الله خامنه ای, رهبر انقلاب, چمران, تکلیفی امام آیت الله خامنه تعیین رجزخوانی رهبر انقلاب صدام


بمباران فرودگاه مهرآباد، 31 شهریور 1359.
جنگی که 15 روز پیش شروع شده بود با بمباران فرودگاه های کشور سراسری شد و رسمیت یافت.


*پرواز به سوی اهواز

روزهای آخر هفته اول جنگ، در تهران، حجت الاسلام خامنه ای و دکتر چمران پیش امام تصمیمی گرفتند که در روزهای پس سرنوشت جنگ در اهواز را تغییر داد.
آقای خامنه ای: « از امام اجازه گرفتم که به جنوب بروم و مردم را برای مقابله بسیج کنم. راز رفتن ما این بود. در آن جلسه ای که من رفته بودم مساله را در میان بگذارم و از ایشان اجازه بگیرم، امام هم به جای اجازه، به من تکلیف کردند، یعنی گفتند برو. –که من امیدوار نبودم که آنطور به این صراحت و خوبی به من تکلیف کنند- در همان جلسه مرحوم شهید چمران هم آمده بود و او ظاهرا برای اجازه گرفتن به این معنی نیامده بود. اما وقتی من اجازه گرفتم او رو به امام کرد و گفت بعد اجازه بدهید من هم بروم. امام فرمودند که مانعی ندارد.

پس بلافاصله از منزل امام بیرون آمدیم. پیش از ظهر بود با هم قرار گذاشتیم که پس از ظهر همان روز به اهواز برویم. البته من زودتر می خواستم بروم. او (شهیدچمران) گفت من دوسه ساعت کار دارم، چندتا دوست و آشنا و بچه ها را می خواهم با خودم بیاورم و تجهیزاتی هم که می خواهیم آماده کنیم و پس از ظهر می رویم. من هم قبول کردم. به نظرم ساعت ۴-۳ بود که ما از فرودگاه مهرآباد به اتفاق مرحوم چمران و عده ای از دوستان و همراهان ایشان و چند نفری با بنده به طرف اهواز حرکت کردیم. من اهواز نرفتم که برگردم و واقعاً فکر می کردم که دیگر به تهران برنخواهم گشت. و به این برادران پاسدار و محافظی هم که با من بودند گفتم که برادرها من دیگر با شما خداحافظی می کنم و با شما کاری ندارم و شما به دنبال کار خود بروید و من هم در حال رفتن به اهواز هستم. آنها ناراحت شدند و گفتند ما هم اصلاً می خواهیم به جبهه بیاییم، با شما کاری نداریم. چون من آنان را نمی بردم گفتند ما می خواهیم بجنگیم و الآن که تو هم می روی ما هم می آییم به آنجا، منتهی به جبهه می رویم. گفتم خیلی خب اگر اینطور است اشکال ندارد و آنها را با این عنوان که بروند جبهه بجنگند با خود بردم، چون دیگر من محافظتی لازم نداشتم چون برای میدان جنگ می رفتم.» (6)

صیاد شیرازی, هفته دفاع مقدس, هاشمی رفسنجانی, تکلیفی امام آیت الله خامنه تعیین رجزخوانی رهبر انقلاب صدام


حمیدیه خوزستان، پاییز 1359. تانک به گل نشسته، عراقی است.
ابتکار آب اندختن در دشت های خوزستان در توقف پیشروی دشمن موثر بود.


هر کس به اهواز می رسید از وضع آشفته ی مرکز استان خوزستان تعجب می کرد؛« روزی که به جنوب رفتم، حالت بسیار بد بود. نمی شود گفت بد. اصلا غم انگیز بود. همین عامل رفتن ما به جبهه بود. چون دیدیم یگان های زمینی یارای ایستادگی ندارند و سپاه پاسداران هم آمادگی کامل ندارد و ممکن است شهرهای بزرگ اهواز و دزفول از دست برود.» (7)

*انفجار فولی آباد

هشتم مهر با انفجار انبار مهمات لشکر 92 زرهی در پادگان اهواز، خاک و ترکش اهواز را فراگرفت و شهر آشفته تر شد. اهوازی ها می گویند ما یاد قیامت افتادیم که قرآن می گوید در آن زمین ها شخم زده می شوند. حسن آذری موفق خبرنگاری که تلویزیون به اهواز فرستاده بود، می گوید: «مشغول گفتگو با آیت الله خامنه ای بودیم که کسی داخل اتاق شد و سراسیمه خبر داد ستون پنجم انبارهای مهمات را آتش زده است. وسایل مان را جمع کردیم و به منطقه انفجار رفتیم. منظره ی عجیبی بود. انبارهای بزرگ در آتش می سوختند و ما فقط از دور می توانستیم نگاه کنیم. گلوله ها و جبهه های مهمات یکی بعد از دیگری منفجر می شوند. هیچ کس نمی توانست جلو برود. در روزهایی که بیش از هر وقتی به سلاح و مهمات نیاز داشتیم، همه با حسرت می دیدند که ان همه مهمات یک جا از بین می رود.» (8)

رهبر انقلاب, چمران, 31 شهریور 59, تکلیفی امام آیت الله خامنه تعیین رجزخوانی رهبر انقلاب صدام


11 مهر 1359. اطراف سوسنگرد.
عملیات غافلگیرانه ای نیروهای غیور اصلی نخستین عقب نشینی ده ها کیلومتری ارتش بعث را رقم زد.


*عملیات غیوراصلی

همزمان با انفجار انبار مهمات خبر رسید نیروهای دشمن در حمیدیه تجمع کرده اند و آماده حمله به اهواز هستند. حجت الاسلام خامنه ای:«دشمن به نزدیکی حمیدیه رسیده بود. سرهنگی بود که با نظامی ها اوقات تلخی کرده بود. گفته بود معطل چه هستید؟ چرا ایستاده اید؟ ایستاده اید که بیایند شما را سر ببرند؟ به جای اینکه اینها را تشویق کند بمانند و مقاومت کنند، یک جوری حرف زده بود که بروند. بیابان نزدیک حمیدیه پر از تانک بود.» (9) تعدادی از نیروهای سپاه خوزستان وقتی شنیدند امام گفته است مگر جوانان اهواز مرده اند که اهواز سقوط کند دست به کار شدند و در حمله ای شبانه تانک های دشمن را به آتش کشیدند و ارتش بعث که انتظار حمله نداشت سراسیمه عقب نشینی کردند و نیروهای ایران با کمک بالگردهای هوانیروز آنها را تعقیب کردند. عراقی ها از سوسنگرد و دهلاویه هم عقب تر رفتند و نیروهای ایران از آنها جا ماندند. وقتی به بستان رسیدند متوجه شدند عراقی ها حتی بستان را هم رها کرده اند و سمت مرز رفته بودند. جز چزابه باقی زمین های اشغالی آزاد شد. مردم جشن گرفتند. در سوسنگرد غوغا بود. مردم آمده بودند توی خیابان و شعار می دادند. شادی می کردند و تیر هوایی می زدند.

31 شهریور 59, امام خمینی, هفته دفاع مقدس, تکلیفی امام آیت الله خامنه تعیین رجزخوانی رهبر انقلاب صدام


آقای خامنه ای:«یکی دو بار پس از آن به سوسنگرد رفتم. عرب های منطقه دور ما جمع شده بودند و شعارهای حماسی می دادند. از وضعیت آنها بسیار تحت تاثیر قرار گرفتم.» (10) علی غیور اصلی فرمانده این عملیات بود که در پایان عملیات به شهادت رسید و عملیات به نام او «عملیات غیوراصلی» نام گرفت.

*ستاد جنگ های نامنظم

دکتر چمران و حجت الاسلام خامنه ای ستاد جنگ‎های نامظم را راه اندازی کردند. فرمانده ی نظامی ستاد دکتر چمران بود و آقای خامنه ای آنجا بود تا ستاد و دیگر نیروهایی که بنی صدر به آنها توجه نمی کرد و از امکانات بهره ای نداشتند غریب نمانند.

صیاد شیرازی, آیت الله خامنه ای, هاشمی رفسنجانی, تکلیفی امام آیت الله خامنه تعیین رجزخوانی رهبر انقلاب صدام


آیت الله خامنه ای: « من و چمران ابتدای جنگ به محض ورود به خوزستان رفتیم پادگان لشکر 92 و اتاق جنگ را دیدیم. فرماندار و استاندار و سپاهی ها آنجا بودند و ما احساس کردیم که باید از همین الان آغاز کنیم. لذا همان شب، ساعت یک پس از نیمه شب، با چمران و حدود چهل پنجاه نفر دیگر، که آرپی جی داشتند، یک گروه تشکیل دادیم و رفتیم طرف جبهه ی دب حردان برای نفوذ در دشمن. البته آن سب هیچ کاری نتوانستیم بکنیم و ساعت 4 یا 5 صبح بود که دست خالی برگشتیم. قبل از ما یک گروه سپاهی رفته بودند داخل جنگل و آنها از وجود ما خبر نداشتند. ما دیدیم اگر ما هم برویم داخل جنگل ممکن است چون همدیگر را نمی شناسیم، بین مان درگیری شود و یکدیگر را بزنیم. این بود که برگشتیم. مقصود این است که از همان ساعت اول ورود آغاز کردیم. پس هم رفتیم دانشگاه اهواز(جندی شاپور) را گرفتیم و بالاخره آمدیم کاخ استانداری و آنجا را مقر خودمان قرار دادیم. چمران با افراد زیادی که همراهش بودند با توافق من و خودش فرمانده ی ستاد شد. من هم که فرماندهی نمی‎دانستم اگر یک وقتی می خواستم در عملیات کمپانی کنم، زیر نظر او بودم و با فرماندهی او می رفتم. ایشان آنجا را به صورت ستاد کاملی درآورد و اداره می کرد. البته بنده هم چند ماهی آنجا بودم و کمک‎هایی هم می کردم و یک کارهایی انجام می ‎دادم. لکن تشکیلات از لحاظ نظامی بر محور شهید چمران بود و بنابراین ستاد جنگ های نامنظم تا چندین ماه، یعنی تا اواخر عمر شهید چمران، نقش مهمی در جنگ‎های نامنظم داشت.» (11)

* رجز خوانی آیت الله خامنه ای در برابر دشمنان

حضرت آیت الله خامنه ای در نخستین نماز جمعه بعد از شروع دفاع مقدس با اشاره به ادعای رادیو عراق، پاسخ دشمن بعثی را اینگونه دادند:

شنیدم دستگاه تبلیغاتی مزدور عراق پیغام داده است و سخن پراکنده است که چرا آنها که میگویند خودشان به میدان نمی آیند و شنیدم اسم مرا آورده است. ما میدان آمدنمان مانند میدان آمدن خائن و کافری چون صدام نیست؛ ما به سوی میدان جنگ پرواز میکنیم. آن روزی که امام اشاره کند و اجازه دهد من اول کسی خواهم بود که به میدان خواهم رفت. ما میدان جنگ را سالهاست آزموده ایم. آن هم با کسی از صدام قویتر و شقی تر و بر او پیروز شده ایم. در میدان رفتن ما شکست نیست. ما به میدان خواهیم رفت و اگر منِ شخصی، از میدان برنگردد و در آن جا شهید بشود یقیناً جمعِ به میدان رفته ها از میدان برنمیگردد مگر آن وقت که پیروز شده باشد. خدا راه شکست را به روی ما بسته است. «قل هل تربصون بنا ایها الکفار، ایها الصدام، قل هل تربصون بنا الا احدی الحُسنِیین» شما مگر دو راه در مقابل ما بیشتر میبینید؟ این هر دو راه برای ما افتخارآمیز است. یکی راه شهادت که افتخارش همیشگی و ثابت و لایزال است و دیگری راه پیروزی، پیروزی ظاهری. و هر دو برای ما پیروزی است. (12)

*پی نوشت:

1- اکبر هاشمی رفسنجانی، انقلاب در بحران، ص 201
2- همان. ص 202
3- احمد دهقان، ناگفته های جنگ، خاطرات شهید صیاد، ص 149تا 152.
4- خاطرات شروع جنگ تحمیلی از زبان رهبر انقلاب، سایت مشرق، 1391/7/2
5- آیت الله سید علی خامنه ای، سخنرانی در دیدار با اعضای دفتر رهبری و سپاه ولی امر، 1388/5/5
6- گفتگو روزنامه جمهوری اسلامی با حجت الاسلام خامنه ای، 1360/7/20
7- همان.
8- محسن مطلبق، نگاه شیشه ای، خاطرات حسن آذری موفق خبرنگار تلویزیون، دفتر ادبیات و هنر مقاومت، تهران، 1382، ص 95.
9- روز پنجاه و هفتم، ص38
10- همان، ص 40.
11- خاطرات و حکایت هایی از زندگی مقام معظم رهبری، ج اول، ص 98.
12- مشروح خطبه های نماز جمعه تهران ۱۳۵۹/۰۷/۰۴

روایتی از زندگی و زمانه حضرت آیت الله سید علی خامنه ای

منبع: مشرق

خاطره حمید سبزواری اَز انتخاب آیت الله خامنه ای بَرای رهبری انقلاب
facebook google telegram twitter whatsApp
تبلیغات