طاها پخش

تبلیغ پاپ آپ
تبلیغ درکار
سیاسیروحانی کنار نمی رود

روحانی کنار نمی رود

روحانی به کهگیلویه وبویراحمد می رود

عبدالله ناصری گفت: «آقای روحانی هوشمندتر از آن است که خودش را یک رجل سیاسی ابتر و ناتمام در تاریخ معاصر ایران ثبت کند و کنار رود.»


انتخابات ریاست جمهوری 96

هفته نامه مثلث نوشت: «آقای روحانی هوشمندتر از آن است که خودش را یک رجل سیاسی ابتر و ناتمام در تاریخ معاصر ایران ثبت کند و کنار رود.»

عبدالله ناصری عنوان کرد: «آقای روحانی هوشمندتر از آن است که خودش را یک رجل سیاسی ابتر و ناتمام در تاریخ معاصر ایران ثبت کند و کنار رود. بنا بر این قطعا در فروردین ۹۶ برای نام نویسی در انتخابات ریاست جمهوری به وزارت کشور می رود.» او درباره احمدی نژاد یادآور می شود: «احمدی نژاد هدفش بازسازی خود نزد افکار عمومی است نه ورود به صحنه انتخابات ریاست جمهوری. هر چند وقتی شورای نگهبان به راحتی صلاحیت آقای هاشمی را رد کرد برایش رد صلاحیت آقای احمدی نژاد خیلی راحت تر و کم هزینه تر است. از رأس نظام تا قاعده جامعه ایرانی درباره ناکارآمدی و هزینه سازی احمدی نژاد برای کشور در ۸ سال ریاست جمهوری اتفاق نظر دارند.»

گزیده ای از گفت وگو را در زیر می خوانیم:

- فارغ از آن که آقای روحانی رئیس جمهور مستقر است و سال ۹۶ باید به طور طبیعی نامزد شود، اصولا کارنامه اجتماعی - سیاسی روسای جمهوری در دوره دوم مشخص می شود.

- آقای احمدی نژاد یک دوره ۸ ساله تجربه ریاست جمهوری داشت و لطمات سنگینی از لحاظ اجتماعی به اصولگرایان زد. اصولگرایان سال های ۸۴ و ۸۸ تمام ظرفیت های خود را پای آقای احمدی نژاد ریختند. بنا بر این مساله نامزدی دوباره او در سال ۹۶ برای امثال آقای شریعتمداری نگران کننده است.

- وقتی شورای نگهبان به راحتی صلاحیت آقای هاشمی را رد کرد، برایش رد صلاحیت آقای احمدی نژاد خیلی راحت تر و کم هزینه تر است.

- این که کسی از اردوگاه اصلاح طلبان تحلیل کند از باب احتیاط باید نامزد دیگری را مد نظر داشت، بیشتر متوجه این است که شاید خود آقای روحانی در لحظه آخر دچار تردید شود و در صحنه رقابت نیاید که به نظر من اگر چنین اتفاق و تصمیمی از سوی آقای روحانی یا هر کسی مشابه او گرفته شود، یک نوع انتحار سیاسی است چون در پایان دوره اول ریاست جمهوری نمی توان ارزیابی دقیقی از عملکرد یک رئیس جمهور داشت و همیشه در پایان دوره دوم است که می شود کارنامه عملکرد سیاسی و اجتماعی یک رجل سیاسی در قامت رئیس جمهور را ثبت و ارزیابی کرد. بنا بر این قطعا تصمیم بر نیامدن یک نوع انتحار سیاسی است.

- دستاوردهای دولت یازدهم اگر چه صد در صد هم محقق نشد اما همین دستاورد بزرگ برجام و پایان لغو تحریم ها و شروع دوره جدیدی از حیات بین المللی ایران به تنهایی کافی است که دوره اول ریاست جمهوری آقای روحانی، دوره قابل قبولی ارزیابی شود و آقای روحانی توسط هواداران خودش برای آمدن تشویق شود.

- تصمیم سازان اصلی کشور شرایط منطقه ای و بین المللی را آن قدر حساس می دانند که بر اساس این ملاحظات تصمیم گیری خواهند کرد و تحت تاثیر حرف های آقای شریعتمداری قرار نمی گیرند.

- رفتار آقای احمدی نژاد در مواجهه با رأس نظام مخصوصا در دوره دوم ریاست جمهوری قابل مقایسه با رفتار آقای روحانی نیست. آقای احمدی نژاد مشخصا با تصمیمات مقام رهبری مخالفت می کرد. مصداق و نمونه بارز آن هم تغییر وزیر اطلاعات و یازده روز خانه نشینی بود که بر اثر این تصمیم های بسیار پرهزینه آقای احمدی نژاد ریزش بسیار گسترده ای در هوادارانش اتفاق افتاد. مخصوصا در جبهه اصولگرایان سنتی که می شود گفت به طور زیاد از آقای احمدی نژاد حمایت می کردند، پس از این رفتارها ناامید شدند و از حمایت های خود کناره گرفتند.

- این نوع تلقی ها برای جامعه نخبگان و جامعه عامی ایران نباید شکل بگیرد که شخص اول و شخص دوم مملکت با هم مواجهه کلامی دارند چون به نفع کشور و منافع ملی نیست.

- معتقدم آقای روحانی نامزد آینده ریاست جمهوری است و با علم به این که قطعا تصمیم جدی برای تغییرات مدیریتی و حتی ساختاری در حوزه قوه مجریه گرفته است، در انتخابات دوباره ثبت نام می کند.

- تحلیل خودم به عنوان یک کنشگر سیاسی آن است که آقای روحانی هوشمندتر از آن است که خودش را یک رجل سیاسی ناتمام در تاریخ معاصر ایران ثبت کند و کنار رود.

- آقای احمدی نژاد با توجه به میزان آگاهی که از نگاه جامعه و حاکمیت وجود دارد، هدفش حضور در انتخابات ریاست جمهوری نیست؛ اگر چه آقای احمدی نژاد پایگاه رای دارد ولی این پایگاه رای دارای وزنی نیست که بتواند با آقای روحانی مقابله کند؛ آن هم با توجه به دستاوردی که در حوزه بین المللی و برجام حاصل شد. این واقعیت را بپذیریم که سال ۸۴ و ۸۸ سازمان رای آقای احمدی نژاد از نظر تشکیلات برای جریان اصولگرایی بود که امروز بخش اعظم آن سازمان رای از آقای احمدی نژاد به طور کلی فاصله گرفت و از سبد رای او خداحافظی کرد.

- احمدی نژاد جز پایگاه محدود اجتماعی که بنا به دلایلی مثل یارانه ها یا سهام عدالت شاید برای او رای آوری کنند - چون بخش اعظم اینها با واقعیت هایی در جامعه رو به رو شدند - با اقبال دیگری مواجه نیست. او این مشخصه را دارد که از رأس نظام تا قاعده جامعه ایرانی درباره ناکارآمدی و هزینه سازی اش برای کشور در ۸ سال ریاست جمهوری اتفاق نظر دارند. بنابراین آن را دوباره تجربه نخواهند کرد.

- جامعه ایران به رغم همه قابلیت هایی که دارد، جامعه ای نیست که برای توسعه خود بخواهد لجبازی کند یا دچار یک رفتار لجبازانه ای شود.

- احمدی نژاد بیش از این که بخواهد در صحنه قوه اجرایی کشور ریاست کند، دنبال ماندگاری در صحنه تاریخی کشور و حافظه تاریخی ملت ایران است و این فرصت را برای خود غنیمت شمرده که سال ۹۶ بیاید و شائبه نامزدی و کاندیداتوری اش را مطرح کند. او فقط می خواهد از فرصت برای بازسازی و طرح مجدد خود استفاده کند و از نگاه منفی حاکمیت و نگاه منفی جامعه نسبت به خود ارزیابی دقیقی دارد.

- بیشتر باید گفت احمدی نژاد جذب قابلیت ها و مختصات شخص مشایی شد تا مشایی نسبت به احمدی نژاد چنین نگاهی داشته باشد.

- آقای هاشمی ثمره و الهام قدرت رای آوری ندارند.

روحانی به آمریکا می رود
facebook google telegram twitter whatsApp
تبلیغات