طاها پخش

تبلیغ پاپ آپ
تبلیغ درکار
فرهنگی و هنریشجریان به روایت شوالیه آواز ایران

شجریان به روایت شوالیه آواز ایران

شهرام ناظری، شوالیه آواز ایران

روزنامه شرق بخش هایی از خاطرات شهرام ناطری از محمدرضا شجریان را منتشر کرد.


محمدرضا شجریان

روزنامه شرق بخش هایی از خاطرات شهرام ناطری از محمدرضا شجریان را منتشر کرد.

استاد ناظری نوشت: "افتخار آشنایی من با استاد شجریان به قبل از انقلاب برمی گردد. یک بعدازظهر در رادیو ایران سال ١٣٤٥ مدیر تولید موسیقی رادیو ایران ه. الف. سایه ما را به هم معرفی کردند. من جوانی ٢٦ساله بودم. اتفاق عجیبی رخ داد؛ از همان لحظه دیدار انگار سال ها با هم آشنا بودیم. ساعت ها با هم گپ زدیم. از دنیای موسیقی، آواز و شعر صحبت کردیم. هوا رو به تاریکی رفته بود. کارکنان رادیو همه رفته بودند. فقط ما دو نفر غرق در صحبت و آواز بودیم.  و این تذکر را دربان رادیو به ما داد که بسیار دیروقت شده است.

در همان وضعیت یکباره استاد شجریان به من گفتند: ببین ماشینت را همین جا در حیاط رادیو بگذار بیا با ماشین من برویم منزل ما؛ و به اتفاق رفتیم منزل تهران پارس و من برای نخستین بار با خانواده شجریان، خانم و بچه های کوچک ایشان، سه دختر و یک پسربچه (همایون) آشنا شدم. دو روز تمام در منزل ایشان ماندیم (اشتیاق و صحبت های ما تمامی نداشت). روز سوم با هم به رادیو آمدیم و من ماشینم را برداشتم. از اینجا یک ارتباط تنگاتنگ به وجود آمد. خیلی روزها صبح زود با هم می رفتیم درکه.

آن سال ها درکه بسیار خلوت بود و جز کافه کوچک (سید علی) که درون اتاقکی از سنگ بود و صدای آب و پرنده چیز دیگری به نظر نمی آمد؛ و ما ساعت ها آواز می خواندیم. از آنجا که برمی گشتیم یا به منزل ما یا به منزل ایشان می رفتیم. بچه های ایشان مثل بچه های خود من بودند. همایون کوچک روی پای من می نشست. خانه ای پر از مهر، دری به روی همه باز و سفره ای گشاده و همه چیز دلپذیر و گرم بود.

کلاس آموزش آواز استاد شجریان برای نخستین بار در رادیو ایران حدود ٤٠ سال پیش (دو سال قبل از انقلاب تشکیل شد. نخستین گروه شاگردان ایشان، گروه آقای محسن کرامتی بودند؛ البته من در کلاس های آموزشی ایشان حضور نداشتم اما از دور شاهد آن بودم. در سال ٥٧ با بالاگرفتن انقلاب مردم ایران گروه ما هنرمندان هم فکر به طور دسته جمعی و به همراه مدیر موسیقی رادیو استعفا داده و از رادیو و تلویزیون بیرون آمدیم و در همان سال ٥٧، کانون هنری چاووش را تشکیل دادیم.

 از بدو تأسیس کانون چاووش علاوه بر کلاس های آموزشی ساز سه کلاس تدریس آواز به وجود آمد که بنده و استاد ناصرپور و استاد شجریان در آن کلاس ها به تدریس آواز مشغول بودیم. نخستین آلبوم موسیقی که با آرم کانون هنری چاووش منتشر شد در سال ٥٨ نواری بود که قسمت A با صدای شجریان (برادر بی قراره) و قسمت B با صدای این جانب (آن زمان که بنهادم سر به پای آزادی) منتشر شد. سال های اول انقلاب دوران سخت و عجیبی برای موسیقی بود.

 حتی تلفظ واژه موسیقی ممنوع بود و باید می گفتی سرودهای انقلابی. تمام سختی های آن دوران را با هم و در کنار اعضای کانون هنری چاووش گذراندیم. هسته اصلی کانون چاووش مدیریت آن ه. الف. سایه، محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، نصرت الله ناصح پور، محمدرضا شجریان و این جانب شهرام ناظری، ناصر فرهنگ فر، علی اکبر شکارچی، عبدالنقی افشارنیا، اعضای گروه عارف و شیدا و گروه کامکارها و دیگر دوستان هنرمند کل کانون را تشکیل می داد. پس از ازبین رفتن کانون چاووش ما هم کم کم از هم فاصله گرفتیم. همه ما از هم جدا شده بودیم. اما همگی در یک موضوع با هم متحد بودیم و آن تعهد قبلی و درونی نسبت به موسیقی و ایمان و ایستادگی در راه هنر.

این ایستادگی و تعهد و اعتقاد هنری را استاد شجریان به بهترین شکل ادامه داده است. جایگاه هنری و منزلت و شخصیت شجریان بر کسی پوشیده نیست. با وجود  برخی نامهربانی ها ملت ایران خوشبختانه هنرمندان واقعی خود را پاس می دارند به خصوص با جایگاه رفیع هنری و عملکرد هنرمندانه استاد شجریان آشنایی کامل دارند. از صمیم قلب تولدشان را تبریک عرض می کنم و آرزویم این است که سال های سال با حضور ایشان در چنین روزی با اهل هنر جمع شویم و به شکرانه تولد و به سلامتی و جاودانگی ایشان غزل خوانیم و طرحی نو دراندازیم."

همایون شجریان با انتشار پستی اینستاگرامی خبر داد / ورود استاد آواز ایران به کشور
facebook google telegram twitter whatsApp
تبلیغات