طاها پخش

تبلیغ پاپ آپ
تبلیغ درکار
سیاسیطرفداران احمدی نژاد به سمت قالیباف می روند؟

طرفداران احمدی نژاد به سمت قالیباف می روند؟

اصولگرایان سمت احمدی نژاد نمی آیند | ایمانی

احمدی نژاد، سراشیبی سقوط را با سرعت غیرمطمئن طی کرد. او می خواست یک بار دیگر لباس ریاست جمهوری را به تن خود پرو کند، اما چرخ زمانه، آن طور که پیش بینی می کرد نچرخید.


انتخابات ریاست جمهوری 96 خبرآنلاین: احمدی نژاد، سراشیبی سقوط را با سرعت غیرمطمئن طی کرد. او می خواست یک بار دیگر لباس ریاست جمهوری را به تن خود پرو کند، اما چرخ زمانه، آن طور که پیش بینی می کرد نچرخید.

 ۱۱ سال روی آنتن بودن برای شهردار اسبق و رییس جمهور سابق، پیمانه اش را پر کرد و او که می خواست با احداث دانشگاه ایرانیان، ژست علمی و دانشگاهی اش را حفظ کند و در ساختمان ولنجک،در دیدارهای خصوصی، آینده اش را طراحی کند، الآن با روزگاری مواجه است که ممکن است درباره او رفتاری آلزایمرگونه داشته باشد.

تدارک انتخابات دوازدهم

محمود احمدی نژاد، از همان فردای ترک پاستور، برای بازگشت به آنجا نقشه کشید. اما مانند اصولگرایانی که از نتیجه انتخابات خرداد۹۲ عصبانی بودند، رفتار هیستریک نشان نداد. او می دانست چاله های بزرگی را که در دوران دولت های نهم و دهم کنده است،آنقدر بزرگ هست که دولت بعدی را برای مدت طولانی درگیر کند. این جمله معروف منتسب به او که: "یارانه ها کاری کرده که تا سال ها هیچ دولتی نمی تواند از آن رها شود" به تنهایی حفره بزرگی برای بلعیدن بودجه کشور بود و رییس دولت های نهم و دهم بسیار بهتر از اصولگرایان همراهش، متوجه بود که فراغت کافی دارد تا در اوج سرگرمی های دولت روحانی، با خیال راحت برای بازگشت به قدرت برنامه ریزی کند.

تدارک سفرهای استانی و وارد نشدن به دعواهای اصولگرا با دولت یازدهم، روشی بود که او برای ورود کم چالش به انتخابات۹۶ برگزید. احمدی نژاد یقین داشت قاطبه اصولگرایان در دقیقه ۹۰ در فضای دوقطبی که ایجاد خواهد کرد، او را بر هر کاندیدای دیگری ترجیح خواهند داد.

روزگار پس از احمدی نژاد

شوکی که این روزها بر احمدی نژادی ها وارد شده کمتر از شوکی نیست که برای شخص او ایجاد شده. حامیان رییس دولت دهم ابتدا سعی کردند مانند بیماری که حاضر نیست اتقاقات بد را بپذیرد، منکر همه چیز شوند. وقتی مطمئن شدند "نهی احمدی نژاد از ورود به انتخابات" جدی و قاطع است، با آن کنار آمدند.

طرفداران احمدی نژاد، همچون خود او این تصور را در ذهن می پرورانند که بیشترین رای در میان نامزدهای اصولگرایان، متعلق به آنهاست. همین تصور به اندازه کافی این انگیزه را به وجود می آورد که از کارزار سیاسی عقب ننشینند و سبد رای شان را به فردی دیگر تقدیم کنند. اما چه کسی می تواند شانس بیشتری داشته باشد؟

ارزیابی کفه ترازوی نامزدها

در تحلیل های سیاسی- ژورنالیستی این روزها، یک آدرس ساده از جایگزین احمدی نژاد به چشم می خورد و انگشت ها به سمت سعید جلیلی یا برخی وزرای دولت او نشانه می رود.

به نظر می رسد، احمدی نژاد و طرفدارانش، سبد رای خود را خرج کسی نمی کنند که ریسک بالا داشته باشد. سعید جلیلی گرچه شباهت هایی با احمدی نژاد دارد، اما خطوط قرمز بسیار پررنگی دارد که می تواند بین این دو نفر فاصله ای به قطر دیوار چین ایجاد کند. به عبارت دیگر، سعیدجلیلی اصولگراتر از آن است که آبش با احمدی نژاد در یک جوی برود. در آن سوی معادله هم احمدی نژادی ها ترجیح می دهند دور کسی جمع شوند که با ادبیات پوپولیستی احمدی نژاد همزبان باشد و گذشته از آن، در دولت احتمالی بعدی، سهم آنها را هم بدهد. جلیلی فاقد هر دو این قابلیت است و به علاوه در انتخابات سال ۹۲ همه ظرفیت خود را به میدان آورد و فقط ۴میلیون رای آورد.

سایر مقامات دولت احمدی نژاد که از آنها به عنوان کاندیدا نام برده می شود، به مراتب از ظرفیت پایین تری نسبت به او برخوردارند و برخی از آنها همچون پرویز فتاح، هیچ انگیزه ای برای ورود به این عرصه ندارند.

احمدی نژادی ها و حلقه جدید

تصور برخورداری از چند میلیون رای،احمدی نژادی ها را برای یک قشون کشی سیاسی تمام عیار انگیزه می بخشد. آنها می دانند اگر در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم، با کسی همراه شوند که مخالف صریح دولت روحانی - در قول و عمل- باشد، می توانند وارد یک معامله شوند.

محمدباقر قالیباف،بهترین گزینه مطلوب احمدی نژادی هاست و پالس هایی که فرستاده می تواند به مذاق یاران رییس دولت دهم خوش بیاید.

بی تردید، در میان اصولگرایان، قالیباف و جریان او بیشترین خرسندی را از حذف احمدی نژاد دارند، اما یاران دولت دهم این قانون شطرنج را خوب می دانند که اگر در بازی، وزیرشان حذف شود با زیرکی می توانند یکی از مهره های سرباز را به خانه آخر برسانند و از او وزیر بسازند. این قاعده شطرنج، به زعم آنان در صحنه سیاست هم جواب خواهد داد.

ویژگی های طمع برانگیز قالیباف

شهردار امروز تهران، در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴ با حدود ۴میلیون رای در رتبه چهارم جای گرفت و در سال ۹۲ این رقم را به ۶میلیون رساند. بعید است دیگر نامزدهای اصولگرا، چنین کف رای تثبیت شده ای داشته باشند و همین تعداد می تواند طمع احمدی نژادی ها را برانگیزد.

علاوه بر آن قالیباف، در ماه های اخیر ادبیات تند و تیزی علیه دولت اتخاذ کرده که یاران احمدی نژاد و نیز جبهه پایداری و دلوابعد ها، آن را بازی شهردار با توپ خودشان می دانند. قالیباف، گاه در سخنرانی هایش به برجام می تازد، گاه به عملکرد اقتصادی دولت طعنه می زند و گاه به ناهمراهی قوه مجریه در انجام تعهداتش به شهرداری حمله می کند. هر چند برخی از این حرف ها را می توان به حساب فرافکنی هایی گذاشت که با هدف پوشاندن ضعف های شهرداری صورت می گیرد، اما نیت آشکارتر او که تلاش برای کسب رای بیشتر است، از چشم های تحلیلگران دور نمی ماند.

همراهی و همدلی اکثر رسانه های اصولگرای دلوابعد با او، گواه این است که قالیباف را برای حضور در میدان رقابت ۹۶ تحریک می کنند. میدانی که در آرایش سیاسی اش،احمدی نژادی ها پررنگ ترین نقش را دارند و توپ را همچون گذشته از دست اصولگرایان،خواهند قاپید.

جلسه احمدی نژاد با طرفدارانش پشت بسته
facebook google telegram twitter whatsApp
تبلیغات