طاها پخش

تبلیغ پاپ آپ
تبلیغ درکار
مجازیچه فرقی میان روسای جمهور آمریکا و چوپان دروغگوست؟!

چه فرقی میان روسای جمهور آمریکا و چوپان دروغگوست؟!

کدام روسای جمهور آمریکا ترور شده اند؟

فارین پالیسی نوشت: بررسی عملکرد سه دولت گذشته آمریکا و وعده های انتخاباتی شان نشان می دهد هر سه رئیس جمهور، بعد از دوران جنگ سرد در عمل به سیاست های خارجی وعده داده شده به مردم ناکام مانده اند

رئیس جمهور, انتخابات امریکا, اوباما, فرقی روسای جمهور آمریکا چوپان دروغگوست!

رئیس جمهور, انتخابات امریکا, اوباما, کلینتون, فارین پالیسی, روسای جمهور آمریکا, دوران جنگ سرد

گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان - نشریه فارین پالیسی در نقل ازی به بررسی عملکرد سه رئیس جمهور آمریکا بعد از دوران جنگ سرد پرداخته و می نویسد وعده های انتخاباتی کلینتون، بوش و اوباما در زمینه سیاست خارجی هرگز محقق نشده و دیپلماسی این کشور همیشه با خواست مردم مختلف بوده است:

شهروندان آمریکایی مانند مردم دیگر کشورها، خواستار امنیت، رفاه و در صورت امکان آگاهی از این که کشورشان در حال پیشبرد ارزش های سیاسی یا اخلاقی مطلوب است، هستند.
برخی از شهروندان آمریکایی نیز فکر می کنند، خوب است که ایالات متحده می تواند مدال های زیادی را در بازی های المپیک به خود اختصاص دهد و اینکه توانایی دارد که از جایگاهش به عنوان "رهبر دنیا آزاد" بهره ببرد و یا حتی دست به برخی کارهای نمادین خیره کننده مانند فرستادن انسان به ماه بزند، امّا، از همه این موضوعات مهم تر این است که شهروندان آمریکایی امنیت و آسایش داشته باشند و به این باور برسند که کشورشان در مسیر خوب و عدالت خواهی قرار دارد.

استفان والت، نظریه پرداز آمریکایی و استاد روابط بین الملل دانشگاه هاروارد می گوید، وقتی من به عملکرد سه دولت گذشته آمریکا نگاه می کنم و به وعده های سیاسی آنان در کمپین های انتخاباتی کاملا عجیب و غریب آنها می اندیشم، آنچه به ذهنم خطور می کند این است که هر سه رئیس جمهور، بعد از دوران جنگ سرد در عمل به سیاست های خارجی وعده داده شده به مردم آمریکا در دوران ریاست جمهوری شان ناکام مانده اند.

در واقع، هر کدام از کاندیداها وعده یک سیاست خارجه محدود و معقول تر و اگر جر أت کنم بگویم، واقع گرایانه تر را داده بودند. امّا، در نهایت هر یک از آنها یک سیاست خارجه بیش از حد بلند پروازانه، کاملا خیالی و تا حد زیادی ناموفق داشتند. عملکرد برخی از روسای جمهور آمریکا مانند جورج دبلیو بوش، بدتر از دیگران بوده است. امّا، در مجموع هیچ کدام از آنها سیاست خارجی وعده داده شده به شهروندان آمریکایی و یا آنچه را که مردم آمریکا انتظار داشتند، عملی نکردند.
* وعده های دروغین روسای جمهور آمریکا

به طور مثال، نگاهی به سال 1992 بیاندازید، بیل کلینتون در رقابت با جورج بوش پدر که اعتبار سیاست خارجی و دستاوردهای او غیر قابل انکار بود، در کمپین تبلیغاتی خود به شهروندان آمریکایی گفته بود که مسئله اصلی اقتصاد است و وعده داد که از «بهره صلح» در حوزه داخلی استفاده کند. امّا، زمانی که به کاخ سفید راه یافت، نتوانست در برابر هژمونی لیبرال مقاومت کند. بیل کلینتون مرزهای ناتو را تا شرق گسترش داد که در نتیجه این اقدام آمریکا را مجبور به حمایت از کشورهای ضعیف تر کرد و متعاقباً در ارتقاء امنیت ایالات متحده کمترین کار را کرد.

از سوی دیگر کلینتون سیاست «مهار دوگانه» را در خلیج فارس پیش گرفت که به افزایش مسئولیت های دفاعی آمریکا، تعقیب اسامه بن لادن و توجه به «دشمن دور» منجر گردید و متعاقبا این کشور را در مسیر جریانات مربوط به یازده سپتامبر قرار داد.

کلینتون نسبت به باتلاق های بین المللی پرهزینه بسیار محتاط بود و با اعزام نیروی نظامی به مکان های واقعا خطرناک مخالف بود. استراتژی "تعامل و گسترش" کلینتون بر این فرض متکی بود که گسترش دموکراسی و تضمین های امنیتی ایالات متحده بدون هزینه خواهد بود، زیرا دموکراسی ها با یکدیگر نمی جنگند، روسیه برای همیشه در موضع ضعف می ماند و تضمین های چندجانبه جدید هرگز باعث افتخار نخواهند شد. کلینتون بسیار خوش شانس بود که عواقب برخی از اشتباهات وی مانند حادثه یازده سپتامبر و انتقام جویی کشور شکست خورده روسیه و اصرار به بازبعد گیری قلمروهای از دست رفته، تا زمان روی کار بودنش اتفاق نیافتاد.

به عنوان مثالی دیگر، انتخابات سال 2000 را در نظر بگیرید. جورج دبلیو بوش برای رسیدن به مسند قدرت با الگور، مشاور رئیس جمهور که فاقد تجربه در حوزه سیاست خارجی بود رقابت داشت. بوش در طول کمپین انتخاباتی خود، لحن میانه رو و واقع گرایانه ای داشت. بوش به مردم آمریکا تحقق یک سیاست خارجه قوی اما "میانه رو" را وعده داد. بوش و مشاورانش، کلینتون و الگور را برای تلاش های گمراه‎کننده آنان در "ملت سازی" متهم می کردند. به طور خلاصه اینکه، به آمریکایی ها چنین القاء می شد که بوش بر سیاست های قدرت بزرگ و اجتناب از باتلاق های کثیف در کشورهایی با اهمیت استراتژیک کم، تمرکز خواهد داشت.

اهداف به اصطلاح متعالی بوش توسط دو فاکتور مشخص از بین رفتند. اول، به جای تکیه بر واقع گرایانی چون برنت اسکوکرافت و کالین پاول از حزب جمهوری خواه، او به دیک چنی اجازه داد تا شرایط حضور نومحافظه کاران را که جاه طلبی های بیشتر و قضاوت حتی بدتر از کلینتون ها را داشتند، در بدنه دولت وقت فراهم کند. دوم اینکه، حملات یازده سپتامبر بهانه خوبی شد تا نومحافظه کاران، بوش و آمریکا را به دو باتلاق مهلک عراق و افغانستان بکشانند. بوش، دیک چنی و نومحافظه کاران دولت بوش به جای علمی کردن سیاست خارجه ای که وعده اش را داده بودند، هدف مبهم تحول خاورمیانه و پس گسترش آزادی در دنیا را در دستورکار خود قرار دادند و همه ما می دانیم که آمریکا در این زمینه موفقیتی کسب نکرد.

به حوادث سال 2008 می رسیم، زمانیکه یک سناتور نه چندان شناخته شده از ایالت ایلینوی در کمپین انتخاباتی خود، نه تنها به علت فصاحت و سخنوری اش بلکه به علت مخالفتش با جنگ عراق شروع خوبی داشت. او قول داد هر چه سریع تر به جنگ پایان دهد و مهمتر از آن اینکه با تکیه بر یک سیاست خارجه معقول، واقع گرایانه و آینده نگر به احیاء روابط مشکل دار آمریکا با دیگر کشورها اهتمام داشته باشد. با توجه به آنچه در عراق و همچنین افغانستان اتفاق افتاده بود، حتما اوباما توجه خاصی به خواسته های مردم آمریکا داشت و اشتباهات اسلاف خود را تکرار نمی کرد. اوباما همچنین باید افراط گری های دوره بوش و چنی را تصحیح می کرد و اقداماتی مانند بستن زندان گوانتانامو، پایان دادن به شکنجه، توقف شنودگذاری، کاهش پنهان کاری و اداره یک دولت شفاف و پاسخگو را در دستور کار قرار می داد.

* اوباما هم به وعده هایش عمل نکرد

اما این وعده ها هم محقق نشدند، اوباما سخنرانی های بزرگ و موفقی داشت، فصاحت و دیدگاه های ایده آلیستی وی تا حدودی نظر عموم و به ویژه کمیته نروژی نوبل را به خود جلب کرد. اوباما در برخی موارد مانند رسیدگی به تغییرات جوی، امنیت هسته ای و برنامه هسته ای ایران تلاش های موفقیت آمیزی داشت، امّا، او وابستگی آمریکا به قتل های هدفمند را افزایش داد، افشاگری ها را بیشتر از آنچه بوش انجام می داد، پیگیری کرد و زمانی که مقامات ارشد امنیت ملی افکار عمومی را فریب می دادند، خواستار پاسخگویی آن ها نبود.

وی بدون ارائه توجیهات منطقی، افزایش نیروهای نظامی در افغانستان را تصویب کرد، در پاسخ به بهار عربی از مداخله احمقانه در لیبی حمایت کرد که نهایتا یک کشور شکست خورده به جا گذاشت و به طور کامل نتوانست از میدان جنگی عراق خلاصی یابد. تلاش های اوباما برای پیشبرد صلح اسرائیل و فلسطین باز هم با شکست مواجه شد. مهم اینکه؛ آیپک و دیگر لابی های اسرائیل شرایط را برای واشنگتن به عنوان یک میانجی و یا عاملی برای متوقف کردن توسعه بی پایان شهرک های اسرائیلی، غیر ممکن می ساختند.

* آمریکا همچنان درگیر سیاست های زیاده خواهانه در دنیا است

ایالات‎متحده در دوران ریاست جمهوری اوباما به پیگیری یک نوع تقدم با وجود انتقاد رابرت لیبر و دیگران اصرار داشت، این کشور هنوز هم به دفاع از بیش از 60 کشور دیگر و فرماندهی مشترک جهانی متعهد است. ایالات متحده همچنان در صدها پایگاه نظامی خود در سراسر دنیا نیروی نظامی مستقر شده دارد و آمریکا به تازگی نیروها و تجهیزات بیشتری را به عراق، شرق اروپا و حتی استرالیا فرستاده است.

ایالات متحده هنوز هم صاحب قوی ترین نیروی نظامی در دنیا است، ارتشی که 600 میلیارد دلار در سال بودجه نظامی دارد و مالیات دهندگان آمریکایی هزینه آن را متقبل می شوند. این میزان از بودجه نظامی نزدیک به یک سوم از تمام هزینه های نظامی جهانی و با 10 کشور اول دنیا (بجز آمریکا) برابری می کند. مهم اینکه؛ نزدیکترین رقیب اصلی آمریکا، حدود 150 میلیارد دلار بودجه نظامی دارد. در طول دوره ریاست جمهوری اوباما، ایالات متحده نیروهای نظامی خود را در افغانستان افزایش داد و با مشارکت در جنگ لیبی به تغییر رژیم در آن کمک کرد، مجدداً به جنگ عراق ورود کرد و در بحران سوریه نیز درگیر شد. از جنگ ناعادلانه عربستان سعودی در یمن حمایت کرد و بر انجام حملات هواپیماهای بدون سرنشین در خارج از کشور اصرار داشت و در تنش های دیپلماتیک اوکراین مداخله کرده و همچنان به اعمال قدرت و نفوذ خود در آسیا اصرار داشته است. مهم اینکه؛ در همین اواخر نیز ایالات متحده دوباره اهدافی را در لیبی بمباران کرده است. شواهد موجود نشان می دهد که ایالات متحده از سیاست های توسعه طلبانه و مداخله جویانه خود در اقصا مناطق دنیا عقب نشینی نکرده است.

در کوتاه مدت، اوباما به طورکامل به اجرای یک سیاست خارجه چپ گرا یا سیاست خارجه ای که مختلف از تئوری استثناگرایی آمریکایی و ارائه دهنده نظم جهانی به شمار می رود، مشغول بوده است.

حال به سال 2016 می رسیم، یک بار دیگر به نظر می رسد مردم آمریکا خواهان یک سیاست خارجی فعال و تأثیرگذارتر هستند. بررسی مرکز تحقیقات پیو در ماه آوریل نشان داد که حدود 57 درصد آمریکایی ها بر این باورند که ایالات متحده باید به مقابله با مشکلات خاص خود اهتمام داشته باشد و به کشورهای دیگر اجازه دهد تا جایی که می توانند با مشکلات خودشان کنار بیایند. بر اساس این تحقیقات، 41 درصد بر این باورند که آمریکا "بیش از حد" در امور دنیا مداخله دارد در حالی که 27 درصد شهروندان آمریکا چنین تصور دارند که کشورشان فعالیت بسیار کمی در امور دنیا داشته است.

* وعده های ترامپ و کلینتون هم دروغین است

مانند سال های 1992، 2000 و 2008، در حال حاضر یک نامزد به نام ترامپ حضور دارد که می خواهد مجموعه ای از کارهای مختلف را انجام دهد. او به توقف خدمات رایگان به متحدان آمریکا، بیرون ماندن از فرایند ملت سازی - فرایند ساختن یک هویت ملی با استفاده از قدرت حکومت- و (ظاهرا) مورد عتاب قرار دوستان و دشمنان به طور یکسان اشاره داشته است. در وهله اول این اقدامات به نظر خوب می رسند، اما آن دسته از افرادی که معتقدند ترامپ به این وعده ها کاملا عمل خواهد کرد دقیقا افراد ساده لوحی هستند که شخص ترامپ آنان را فریب داده است.

در کنار ترامپ، هیلاری کلینتون نامزد فعلی انتخابات ریاست جمهوری حضور دارد. او یک انترناسیونالیست جنگ طلب در دوران فعالیت های سیاسی خود محسو می شود و معتقد است که برای ایالات متحده، امتحان کردن و شکست خوردن بهتر از این است که در کل در هیچ کاری دخالت نکند. تیم سیاست خارجی بزرگ او مملو از انترناسیونالیست های لیبرالی است که معتقدند ایالات متحده می تواند بسیاری از مشکلات بین المللی آزار دهنده را حل کند.

حتی کلینتون بر این باور است که حمایت از هژمونی لیبرال قابل انعطاف تر است، به همین علت در هفته گذشته به مخاطبان اعلام داشت که ایالات متحده "هرگز" به اعزام نیروی زمینی به عراق مباردت نخواهد کرد. ممکن است برخی سوال کنند که آیا هیلاری به آنچه گفته است پایبند خواهد بود و به ویژه به مشاوره کسانی که قبلاً از آنها کمک می گرفت، توجه خواهد کرد.

با توجه به واقعیات موجود، مردم آمریکا سیاست خارجی که می خواهند را به دست نیاورده اند. و حال سوال اینجاست که چرا این اتفاق نیفتاده و آمریکایی ها به سیاست خارجی مطلوبشان دست نیافته اند. شاید یک علت این باشد که مردم آمریکا آگاهی کافی نسبت به سیاست خارجی ندارند و باید آن را به کارشناسان بسپارند. مهم اینکه؛ سپردن سیاست خارجی به کارشناسان در شرایط فعلی عملی نیست، امّا؛ اگر دولت های قبلی طی سالیان سال نتایج بدی به بار نمی آوردند، در مورد توانایی های نیروی نظامی اغراق نمی کردند، احترام بیش از حد به متحدان با ارزش های استراتژیک کم نمی دادند و به سیاست های داخلی برای نادیده گرفتن ملاحظات استراتژیک گسترده تر مجال نمی دادند، این موضوع شدنی بود.

* چرا آمریکایی ها به سیاست خارجی مدنظرشان نمی رسند

اما دلایل اصلی اینکه آمریکایی ها به سیاست خارجی مدنظرشان نمی رسند، سه موضوع است که در ادامه به آنها می پردازیم.

نخست اینکه آمریکا هنوز بسیار ثروتمند و امن است و تقریباً از پیامدهای حماقت های خود در حوزه سیاست خارجه مصون می باشد. زمانی که ایالات متحده دچار اشتباه محاسباتی می شود، ممکن است دیگر کشورها با صدمات شدیدی روبرو شوند، امّا، اکثر آمریکایی ها آسیبی نمی بینند.

دوم اینکه، ایالات متحده سازمان های جهانی بسیاری تأسیس کرده، بیشترین بار مسئولیت جهانی را بر دوش دارد و در طول جنگ سرد مجموعه بزرگی از سازمان های امنیت ملی را ایجاد کرده است. وضع موجود به خوبی تثبیت شده و به همین جهت است که رهبران آمریکا تمایلی ندارند که نگرش، تعهدات و سیاست هایی که دهه ها ادامه داشته را کنار بگذارند، حتی اگر شرایط دنیا از برخی ابعاد مهم تغییر کرده باشد.

سوم اینکه اساس سیاست خارجه آمریکا از جمله بوروکراسی دولتی، گروه های ذینفع، اتاق های فکر، مدارس سیاست عمومی، بنیادهای خیریه و بسیاری از رسانه ها عمیقا به هژمونی لیبرال آمریکا -هم به دلایل آرمانگرایانه و هم اینکه قدرت و حالت رهبری جهانی آمریکا را تثبیت می کند- وابسته است.

صداهای مخالفی هم در این میان وجود دارند اما یک اقلیت مشخص هستند. همان طور که بنجامین پیج و مارشال بوتون چند سال پیش مطرح کردند، یک «انفصال» همیشگی میان نخبگان و افکار عمومی در حوزه سیاست خارجی وجود دارد و سیاست خارجی رسمی آمریکا اغلب مختلف از سیاست هایی است که اکثر مردم آن می خواهند. در سیاست آمریکا، زمانی که اقلیت ممتاز به لحاظ جایگاه سیاسی، در مورد یک رویکرد خاص اعتقاد راسخی دارند و در مقابل عموم مردم به موضوع بی‎تفاوت یا نظر مشخص و یکپارچه ای ندارند، اصولا قشر اقلیت برنده است.

منبع: نسیم آنلاین

وقتی تهدید ایران دستمایه تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آمریکا می شوَد
facebook google telegram twitter whatsApp
تبلیغات