طاها پخش

تبلیغ پاپ آپ
تبلیغ درکار
سیاسینقد یا تخریب

نقد یا تخریب

حرکت لاک پشتی در تخریب پاساژ علاءالدین

محمدتقی فاضل میبدی-عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم در روزنامه شرق نوشت: حمله های تخریب کننده ای که علیه این دولت - یازدهم- انجام شده و می شود، بیش از نقد های سازنده ای است که باید انجام می شد. در فرهنگ رسانه ای ما - اعم از صداوسیما و نشریات و گفتارها-غالبا یا تهاجم به فرد است یا تملق از فرد. نقد به معنای واقعی کلمه، کمتر دیده می شود.


انتخابات ریاست جمهوری 96 محمدتقی فاضل میبدی-عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم در روزنامه شرق نوشت: حمله های تخریب کننده ای که علیه این دولت - یازدهم- انجام شده و می شود، بیش از نقد های سازنده ای است که باید انجام می شد. در فرهنگ رسانه ای ما - اعم از صداوسیما و نشریات و گفتارها-غالبا یا تهاجم به فرد است یا تملق از فرد. نقد به معنای واقعی کلمه، کمتر دیده می شود.

 تردیدی نیست که این دولت در کنار گام های ارزنده ای که در سیاست خارجی برداشته و رویکرد سازنده ای که از خود نشان داده و ادبیات دیپلماسی درستی که در عرصه سیاست خارجی به کار برده است، نارسایی هایی در حل مشکلات داخلی به ویژه در عرصه اقتصادی و معضل رکود داشته است. انتظار جامعه در عرصه اقتصاد و امنیت داخلی و توسعه سیاسی بیش از چیزی است که در این دولت انجام شده است. در کنار این نقد نیز باید موانعی را که دولت در پیشبرد اهداف خود دارد، در نظر داشت. حتما حل مشکلات اقتصادی بدون سرمایه گذاری خارجی در عرصه های تولید ممکن نخواهد بود و سرمایه گذاری خارجی و جذب سرمایه نیز با پاره ای از ناامنی های رسانه ای و جاروجنجال های سیاسی میسر نمی شود. انتظار مردم در این کشور خیلی بالاتر از اختیار دولت است؛ یعنی نمی توان از نبود توازن میان اختیارات دولت و توقعات مردم چشم پوشی کرد. یکی از فواید دموکراتیک بودن دولت در دنیای امروز آزادبودن نقدهای سازنده ای است که صورت می گیرد.

نقد سازنده در ساحت قدرت ها باعث بقای یک نظام دموکراتیک خواهد بود و کشور را به جلو خواهد برد و تضارب آرا موجب کشف حقیقت ها می شود. می توان گفت در ادبیات سیاسی ما نقد دولتمردان به معنای واقعی آن نهادینه نشده است. تهاجم ها و تملق ها متوجه فرد است و کمتر از قانون سخن در میان است. در چنین جامعه ای، نقد سازنده نمی تواند صورت بگیرد. ممکن است بخشی هر نوع نقدی را توطئه قلمداد کند و بخشی دیگر هر نوع تهاجم و ادبیات را نقد به حساب آورد. معلوم نیست که حد و مرز میان نقد و تخریب را چه کسی یا چه نهادی باید تعریف کند. برای مثال برخی روزنامه ها  راجع به برجام، با اینکه حمایت رهبری را به همراه داشت، انواع و اقسام تیترهای ناامید کننده و گزنده را برای سیاه نمایی برگزیدند و تمام آن را سیاه و منفی نشان دادند؛ چراکه دولت فعلی، دولت برخاسته از میان جریان مطلوب آنان نبود. بنابراین به جای نقد سازنده، منافع ملی را هدف گرفتند؛ با اینکه در مسئله برجام کاری برخلاف قانون انجام نشد.

 پرواضح است؛ اگر پای منافع ملی و حفظ آبروی نظام در میان بود، سزاوار بود به دولت پیشین این نوع نقد ها وارد می شد. بر کسی پوشیده نیست ضرر و زیانی که دولت گذشته بر کشور وارد کرد و ما را در ورطه تحریم ها انداخت، از لحاظ اقتصادی و فرهنگی به این زودی ها جبران شدنی نیست. شگفت اینکه برخی رسانه ها در تیتر های خود، تحریم ها را سازنده می دانستند و امروز در نکوهش این دولت او را «خودتحریم» می نامند. یکی از خطیبان موقت جمعه تهران در مسجد سیداصفهان گفت: «جنگ برای ما یک نعمت بود و تحریم ها نیز یک نعمت برای ما محسوب می شود، متأسفانه رفع تحریم ها نه تنها سازنده نیست بلکه موجب افزایش اسراف و اشرافی گری و ورود اجناس و کالاهای لوکس به داخل کشور می شود». او که یک جریان فکری را نمایندگی می کند، رفع تحریم ها را موجب افزایش اسراف می داند.

چرخ های اقتصاد و صنعت حمل ونقل و هواپیما اگر به علت رفع تحریم ها رونق بگیرد و جان انسان ها از خطر نجات یابد، در نگاه این دسته از منتقدان اشرافی گری تلقی می شود. یعنی با این نگاه باید به رئیس جمهور قبل دست مریزاد گفت که باعث ایجاد این تحریم ها شد و به صدام و قدرت هایی که در ادامه جنگ با او همکاری می کردند، خسته نباشید گفت که نعمت جنگ را برای ما فراهم کردند. این گونه سخن گفتن و در تریبون های عمومی برای سیاست های داخلی و خارجی خط و نشان کشیدن، کشور را به حاشیه می برد. به گفته مولوی: عالمی را یک سخن ویران کند.

شاهدیم که در آستانه انتخابات، هجوم های رسانه ای شدت گرفته؛ از قراین معلوم است که صداوسیما نیز در نظر دارد تفکر خاصی را در تخریب دولت نمایندگی کند. ممکن است این برخوردهای غیرسازنده یا بهتر است بگوییم تخریب کننده، روز به روز شدت یابد. تیتر برخی رسانه ها در این روزها در مسئله قرارداد مبارزه با پول شویی «fatf» فاقد نقد سازنده ای بود که انتظار می رفت و سوژه ای شد تا دولت را از اعتبار ساقط کند. تا جایی که برخی که تلفظ آن را هم درست نمی دانند، دولت را به باد انتقاد گرفتند. پیشنهاد ما این است که دولت به نقد های سازنده، به ویژه در مسائل اقتصادی، توجه بیشتری داشته باشد و اقدام عملی کند و در برابر موانع نیز بایستد و در برابر هجمه های جهت دار و تخریب کننده اعصاب خود را کنترل کند و در حد ممکن واکنشی از خود نشان ندهد. چراکه هرکس بیشتر سخن بگوید، ضریب خطایش بالاتر است.

از این همه تخریب اقدامات دولت متعجبم | خباز
facebook google telegram twitter whatsApp
تبلیغات