طاها پخش

تبلیغ پاپ آپ
تبلیغ درکار
سیاسی«نیویورک» فرصتی برای حل مسائل «ملی»

«نیویورک» فرصتی برای حل مسائل «ملی»

المپیاد ورزشی دانشجویان فرصتی برای تحقق اتحاد و انسجام ملی

رضا نصری کارشناس مسائل بین المللی در روزنامه ایران نوشت: اگر از منظر «جهانی» به اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل نگاه کنیم، خواهیم دید که فضای حاکم بر اجلاس امسال بشدت متأثر از چند رویداد مهم است.


مجمع عمومی سازمان ملل متحد رضا نصری کارشناس مسائل بین المللی در روزنامه ایران نوشت: اگر از منظر «جهانی» به اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل نگاه کنیم، خواهیم دید که فضای حاکم بر اجلاس امسال بشدت متأثر از چند رویداد مهم است: یکی بحران سوریه و تحولات پیرامونی آن؛ یکی بحران «پناهندگان» و چالش های «انسانی» مرتبط با آن؛ یکی بحران رشد جریان های راستگرا و ناسیونالیست افراطی در جوامع غربی (از جمله در بریتانیا که با مسأله برگزیت نمود پیدا کرد؛ و در خود امریکا که با رشد جریان متصل به دونالد ترامپ قابل مشاهده است)؛ یکی مسأله ثبات خاورمیانه که با موضوع تروریسم عجین است؛ و دیگری موضوع انتخابات قریب الوقوع ایالات متحده امریکا که می تواند بزودی تأثیر مهمی بر آرایش اتحادها و دینامیسم بین المللی داشته باشد.

آنچه در اجلاس امسال - برخلاف سال های گذشته و با وجود تلاش های فراوان برخی کشورها - دیگر در فهرست دغدغه ها و «معضلات بین المللی» قرار ندارد، موضوع «بحران هسته ای» و مسأله ای به نام ایران است.

 این حالت جدید از دو جهت برای ایران بسیار حائز اهمیت است: اول اینکه در اجلاس امسال، نمایندگان و مقامات کشور به عنوان «حلال مشکلات» و «جزیی از راه حل» مورد رجوع و رایزنی سایر کشورها قرار خواهند گرفت و این جایگاه می تواند به تنهایی فرصت ها و اهرم های جدیدی برای کشور فراهم آورد؛ و دیگر اینکه خروج ایران از کانون بحران بین المللی، این فرصت را به دیپلمات های کشور خواهد داد تا نیرو و تمرکز بیشتری را برای رسیدگی به مسائل واقعی، فوری و «ملی» ایران معطوف کنند.

به عنوان مثال، در اجلاس امسال یکی از مسائلی که مقامات کشور - در کنار مسائل کلان منطقه ای و بین المللی - فرصت طرح آن را خواهند داشت، موضوع سلب «مصونیت قضایی» ایران در دادگاه های ملی امریکا و کاناداست که تا به حال منجر به مصادره قریب به دو میلیارد دلار از دارایی های کشور شده است. این موضوعی است که پیش از این وزیر امور خارجه ایران در نامه ای به دبیرکل سازمان ملل از آن به تفصیل سخن به میان آورده و متعاقباً در دیوان بین المللی دادگستری (دادگاه لاهه) نسبت به آن اقدام کرده بود.

این روزها، به علت جایگاه جدید کشور، مقامات ایران فرصت و مجال طرح این موضوع را از تریبون مجمع سازمان ملل - یا در مذاکرات حاشیه ای این اجلاس - خواهند داشت. موضوع دیگر، بحث حالت «برجام» و انتظارات ایران از طرف مقابل برای بهینه سازی شیوه اجرای این معاهده بین المللی است. در این راستا، حضور در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل امسال، فرصت مناسبی است تا دیپلمات های کشور نسبت به شکستن «فضای روانی» حاکم بر سرمایه گذاران خارجی و اِعمال فشار به دولت ایالات متحده برای اجرای صحیح تعهدات خود اقدام کنند.

موضوع بعدی - که مستقیم به منافع ایران در منطقه باز می گردد - مسأله تنش میان ایران و عربستان سعودی است. دکتر ظریف، پیش از عزیمت به نیویورک، مقاله مهم و کم نظیری در نشریه نیویورک تایمز منتشر کرد که بواسطه آن زمینه مناسبِ رسانه ای و روانی برای طرح مسائل بنیادی میان دو کشور - از جمله نقش وهابیت در ایجاد و ترویج تروریسم - فراهم شد. حال، وزیر امور خارجه و رئیس جمهوری ایران فرصت دارند تا از فضای ایجاد شده برای کشاندن عربستان سعودی به کانون توجه بین المللی، اِعمال فشار دیپلماتیک و سیاسی به این کشور و سبعد زمینه چینی برای تأمین خواسته های ایران بهره برداری کنند.

در این راستا، موضوع حادثه منا، پیشنهاد تشکیل یک کمیسیون حقیقت یاب و دریافت غرامت برای خانواده قربانیان؛ موضوع «حج» و تبعات حقوقی، معنوی و شرعی محروم کردن ایرانیان و سایر شیعیان از زیارت خانه خدا؛ موضوع حمایت عربستان سعودی از گروه های تروریستی و معاند ایران (مانند گروه رجوی)؛ موضوع «جنایات جنگی» عربستان سعودی در یمن و سوریه؛ موضوع مسئولیت عربستان سعودی در قبال خشونت های بی رویه گروه های مورد حمایت آن؛ و موضوع فروش سلاح به عربستان سعودی با وجود نقش مخرب آن در نقض قوانین جنگ و ترویج تروریسم؛ همگی از مسائلی هستند که دیپلمات های ایرانی می توانند از آن - با قدرت مانور بیشتری نسبت به سال های گذشته - برای فشار به رژیم آل سعود و تأمین منافع ملی استفاده کنند.

موضوعات ضروری دیگری که امسال از جانب ایران قابل طرح است، مسأله همکاری های بین المللی برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر از مسیر افغانستان به اروپا؛ موضوع توافق برای بازگشت پناهندگان ایرانی به کشور؛ موضوع اصلاح قانون ویزای امریکا برای اروپایی هایی که به ایران سفر می کنند؛ مسأله حقوق اساسی شهروندان ایرانی تبار در کشورهای غربی؛ و مسأله آینده برجام در بعد ِ انتخابات امریکا و یافتن راهکارهای مناسب برای حُسن اجرا و تداوم این معاهده بین المللی است.

 به واقع، امسال که غبار بحران هسته ای فرونشسته و ایران از کانون معضلات بین المللی خارج شده است و حال که موضع تدافعی گذشته کشور - که بیش از هر چیز مبتنی بر ضرورت «مدیریت بحران» بود - به یک موضع عاملانه تغییر یافته است، دولت روحانی فرصت دارد تا از سازوکارها و همکاری های بین المللی برای حل و فصل مسائل فوری و ملی - که در امنیت و کیفیت زندگی مردم تأثیر مستقیم دارد - استفاده کند. ایجاد این فرصت خود گام مهمی بود. حال وقت بهره برداری است.

مسائل فنی اجرای برجام حل شد
facebook google telegram twitter whatsApp
تبلیغات