سیلی سرد زمستان برصورت دانش آموزان / مدارس جنوب کرمان بخاری ندارند

تاریخ انتشار پست : 1395-9-12 دسته : مجازی

هوا که رو به سردی می رود، دیگر صندلی های زمخت فلزی، دیوارهای نمور و در حال فروریختن و نبود سرویس بهداشتی؛ مشکل به شمار نمی آیند. اینجاست که سرما حرف اول را می زند.

مدارس جنوب کرمان بخاری ندارند/ سیلی سرد زمستان برصورت دانش آموزان

دانش آموزان, جنوب کرمان, یخاری

به نقل از طاها پخش ، روستا که محروم باشد، مدرسه محرومتر می شود. البته اگر محصلان روستا خوش شانس باشند و مدرسه ای در روستا وجود داشته باشد تا آنان مجبور نباشند، کیلومترها راه خاکی و ناهموار را طی کنند تا در مدرسه ای تحصیل کنند.

دانش آموزان روستای «راین قلعه مارز» در جنوب کرمان این شانس را آورده اند تا در یک ساختمان مستطیل، سفید رنگ، سیمانی، کهنه و تقریبا تخریب شده تحصیل کنند. ۱۷۰ دانش آموز در یک مدرسه کوچک که به صورت دوشیفت اداره می شود، درس می خوانند.

نیمکت های کهنه و نیمه شکسته، صندلی های فلزی، تخته سبز گچی، سقف نمور و دیوارهای ترک خورده و نبود میزی برای معلم، نبود سرویس بهداشتی و قطع برق؛ مدرسه و کلاس های درس چند دهه ی گذشته را در ذهن تداعی می کند. گویا زمان در سالهای بسیار دور در روستاهای جنوب کرمان توقف کرده است. انگار اینجا روزگار دیگری است.

هوا که رو به سردی می رود، دیگر صندلی های زمخت فلزی، دیوارهای نمور و در حال فروریختگی و نبود سرویس بهداشتی؛ مشکل به شمار نمی آیند.

اینجاست که سرما حرف اول را می زند و مشکل تنها سردی کلاس درس می شود. دانش آموزان سال هاست بدون بخاری، هوای سرد کلاس درس خود را تحمل می کنند.

در حالی که دوره بخاری های نفتی گذشته و سال هاست مسئولان وزارت آموزش و پرورش از جمع آوری بخاری های نفتی در مدارس خبر می دهند؛ دانش آموزانی در روستاهای دورافتاده جنوب کرمان همان بخاری نفتی را هم ندارند.

لباس گرم جایگزین بخاری در سرما

امیرحسین یکی از دانش آموزان این روستا که با لباس محلی در کلاس درس حاضر می شود، درباره ی مشکلات مدرسه می گوید: مشکلات که عمده است. سرویس بهداشتی نداریم، برق مدرسه قطع است، نیمکت های کلاس کهنه شده، در سرما بخاری و در گرما کولر نداریم.

امیرحسین و هم کلاسی هایش در سرمای زمستان لباس های گرم می پوشند تا سردشان نشود. آنان از حق طبیعی خود یعنی داشتن بخاری در کلاس درس محرومند. گویا مدرسه روستای راین قلعه در نقشه و برنامه ریزی های وزارت آموزش و پرورش گم شده است.

بر صورت تک تکِ دانش آموزان این مدرسه قرمزیِ ناشی از سرمای بسیار نقش بسته و گویی زمستان سیلی سردش را هر روز بر صورت این دانش آموزان می کوباند.

سرویس بهداشتی نداریم

یکی از معلمان این مدرسه از حالت نامطلوب مدرسه می گوید: این مدرسه دو شیفته است، شیفت صبح پایه ابتدایی و شیفت پس از ظهر متوسطه اول است، کلاس های درس بخاری ندارند و دانش آموزان سرما را بدون بخاری می گذرانند، مدرسه سرویس بهداشتی ندارد تا دانش آموزان استفاده کنند.

این معلم ۲۴ ساله که از اهالی بومی این روستا است یکی دیگر از مشکلات را مشکلات فرهنگی می داند و می گوید: درس برای خانواده ها اولویت ندارد. بسیاری از دانش آموزان ترک تحصیل می کنند و این برای خانواده ها اهمیتی ندارد.

تحصیل در نقاط محروم گذر از هفت خوان زندگی است، نه خانواده خیلی اهمیت می دهد نه مسئولان.

جنوب کرمان محرومیت های زیادی دارد، که مدارس نیز از این محرومیت ها بی نصیب نمانده اند. اگر مردمانِ این منطقه از دید نهادهای متفاوت دورمانده اند، مدارس و دانش آموزانش نیز از سوی وزارت آموزش و پرورش که متولی ۱۳ میلیون دانش آموز است، فراموش شده اند.

روستاهای جنوب کرمان چشم انتظار یاری

امیر رضا کلاس پنجم و فاطمه کلاس چهارم هم کلاس هستند و در دبستان «شهید حسین آزادی» روستای در کلات تحصیل می کنند. مدرسه آنان نیز از بخاری بی نصیب است و دانش آموزان باید لباس های زمستانی خود را روی هم بپوشند تا سردشان نشود.

بخاری برقی دبستان «اندرز» در روستای نمگاز نیز خراب شده است و دانش آموزان در انتظار درست شدن آن هستند.

۱۳ دانش آموز دبستان «شهید شوشتری» روستای ناهوگان نیز در سرمای زمستان در انتظار بخاری هستند. آنان نیز نه سرویس بهداشتی دارند و نه نیمکت و نه هوای مناسب.

محرومیت روستاهای جنوب کرمان را نمی توان در قالب قلم گنجاند، تا مسئولان بدانند محرومیت تا حدی است که برخی از دانش آموزان حتی از لباس گرم هم محروم هستند. گرچه وزیر آموزش و پرورش از جنوب تهران تا مدارس خاک سفید را بازدید می کند تا حالت نقاط محروم را مورد بررسی قرار دهد اما نقاط محروم پایتخت را نمی توان ملاک قرار داد و حالت مدارس در نقاط محروم دیگر استانها قابل قیاس با مدارس محروم تهران نیست و به نظر می رسد مسئولان از حال و روز دانش آموزان روستاهای جنوب کرمان با خبر نیستند و برخی مسئولان در خواب زمستانی فرو رفته اند تا دانش آموزان نقاط محروم در سرمای زمستان درس را ادامه دهند.

آنچه پیداست بی توجهی مسئولان وزارت آموزش و پرورش است که گویی همچنان ادامه دارد؛ شاید چشم امیدِ مردمانِ جنوب کردمان به دست مردمان خیّری باشد که آستین شان را در این منطقه هم بالا بزنند.

منبع:مهر

منبع: باشگاه خبرنگاران

مطالب مشابه

مطالب تصادفی

نظرات
نظرات مرتبط با این پست
نام :
ایمیل :
وب سايت :
کد تاييد : کد امنیتی رفرش
متن دیدگاه :