طاها پخش

متفرقه دینی > منظور خداوند از قسم به عصر در قرآن کریم چیست؟

منظور خداوند از قسم به عصر در قرآن کریم چیست؟


تاریخ انتشار پست : 1394-12-3 بازدید : 59
امام عصر, عصر امام زمان, نماز عصر

بعضی عصر را ناظر به نماز عصر می دانند چون نماز عصر دارای اهمیّت ویژه ای است

این که خداوند در قرآن کریم به عصر سوگند یاد کرده، منظور چیست؟ آیا مربوط به عصر پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ یا امام زمان (عج) است یا عصر بعد از ظهور؟

کلمه عصر یکی از مواردی است که مورد قسم خداوند واقع شده، در قرآن هر جا چیزی مورد قسم خداوند واقع شود، نشان دهندة عظمت و اهمیّت آن چیز است.

واژه عصر به معنای فشردن است مثلاً «عصر الثوب»، یعنی فشردن لباس است تا آب آن خارج شود.

بعضی از احتمالاتی که مفسران در مورد این کلمه داده اند عبارتند از:
1. بعضی گفته اند: چون معنای لغوی عصر به معنای فشردن است این سوگند هم ناظر به انواع فشارها و مشکلاتی می باشد که در طول زندگی انسان ها رخ می دهد و آن ها را از خواب غفلت بیدار می کند و به یاد خدا می اندازد.

2. بعضی گفته اند:اشاره به سراسر زمان و تاریخ بشریت است که پر از درسهای عبرت و حوادث است؛ لذا شایستة قسم خوردن است.

3. بعضی هم آن را ناظر به نماز عصر می دانند چون نماز عصر دارای اهمیّت ویژه ای است. خداوند می فرماید: «حافظوا علی الصلوات و الصلوة الوسطی»[3] که صلات وسطی را تفسیر به نماز عصر نموده اند.

4. بعضی هم آن را اشاره به انسانهای کامل که عصاره عالم هستی و جهان است می دانند.

5. بعضی گفته اند: عصر اشاره به همان وقت عصر (= بعداز ظهر) است. دلیل این گروه این است که در اوّل بعضی از آیات قرآن به آغاز روز قسم و سوگند یاد شده است. مثل والضحی[1] ، و الصبح اذا اسفر[2]. به این دلیل به عصر قسم یاد شده که این وقت از روز، زمان دگرگونی نظام زندگی و حیات انسانهاست و کارهای روزانه پایان می پذیرد، پرندگان و حیوانات به لانه های خود می روند، خورشید غروب می کند و هوا کم کم تاریک می شود؛ لذا این دگرگونی انسان را متوجه خداوند لایزال و قدرت او می نماید.

6. عدّه ایعصر را به امام زمان و عصر پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ تفسیر کرده اند.[5]
اگر چه این تفاسیر با هم تضادی ندارند و می تواند همه به عنوان تفسیر و مصادیق عصر باشد، ولی عدّه ای از مفسران معنای هفتم را ترجیح داده اند. علامه طباطبایی می فرماید: «مناسب با دو آیه بعد که می فرماید: انسان در خسران است مگر کسی که تابع حق باشد و به حق صبر کند و عمل صالح انجام بدهد، این است که مراد از عصر، عصر پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ باشد که همان عصر طلوع اسلام و زمان روشن شدن حق بر باطل است.»[6] عدّه ای دیگر از مفسران دلیلی که بر این معنای هفتم اقامه کرده اند این است: همان طور که خداوند به شهر محل تولد پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ (مکّه) قسم خورده، «لا اقسم بهذا البلد و انت حل بهذا البلد»[7] به همین نحو خداوند هم به عصر ثبوت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ قسم خورده و آن را بزرگ شمرده؛ زیرا در این زمان دین بشر کامل شده[8] و تاریکی های جهل، ظلم، فساد و طغیان با آمدن خورشید وجود پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ از بین رفت و برابری و برادری و عدالت جای آن ها را گرفت.

7. بعضیعصر را به معنای قسمت خاصی از زمان مثل زمان قیام حضرت مهدی (عج) می دانند. چون آن زمان دارای ویژگی و عظمت خاصی از تاریخ بشریت است و حضرت مهدی هم عصاره و خلاصه رسالتها و نبوتها و امامتها است. پس مراد از عصر می تواند خود حضرت ولی عصر ـ علیه السلام ـ باشد. چون او انسان کامل است.[4]

پی نوشت ها:
[1] - ضحی/ 1.
[2] - مدثر/ 34 .
[3] - بقره/ 239 .
[4] - الحویزی، تفسیر نور الثقلین، قم، انتشارات اسماعیلیان، ج 5، ص 666، حدیث 5.
[5] - ر.ک: مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج 27، ص 292 ـ 293.
[6] - طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج 20، ص 356 .
[7] - بلد/ 1 ـ2 .
[8] - محلاتی شیرازی، صدرالدین، تفسیر سورة والعصر، تهران، انتشارات نوید، 1362، ص 42.


منبع: andisheqom.com - اندیشه

مطالب مشابه
Related Links

مطالب تصادفی
Random Links

نظرات
نظرات مرتبط با این پست
نام :
ایمیل :
وب سايت :
کد تاييد : کد امنیتی رفرش
متن دیدگاه :

تمامی حقوق برای نویسنده محفوظ میباشد