طاها پخش

رازهای موفقیت > استارت آپ بازها کودتا می کنند!

استارت آپ بازها کودتا می کنند!


تاریخ انتشار پست : 1395-11-17 بازدید : 4

مالک و موسس فیس بوک چند سالی است که در صدر اخبار رسانه ها و از محبوب ترین سلبریتی های دنیاست. فیس بوک شاید در بعضی از کشورها از مد افتاده باشد، اما زاکربرگ هم چنان در میان جوانان طرفدار دارد.



هفته نامه چلچراغ - مریم عربی: یک جوان 32 ساله نیویورکی با صورت رنگ پریده و موهای مجعد چند سالی است که کعبه آمال جوان ها و نوجوان های جهان شده. جوانی باهوش با لبخندی همیشگی که انگار روی صورتش حکاکی شده. با وجود سن و سال کمش از اعتمادبه نفس، سرشار است. حرف که می زند، گوش جهان برای شنیدن حرف هایش تیز می شود. حتی می گویند قرار است برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا هم برنامه ریزی کند. چراکه نه؛ او الآن برای هر انتخاباتی که کاندیدا شود، قطعا رأی می آورد. وقتی دونالد ترامپ فقط به خاطر شم اقتصادی و قدرت کارآفرینی اش توانسته رئیس جمهور آمریکا شود، چرا مارک زاکربرگ با آن چهره محجوب نتواند؟

مالک و موسس فیس بوک چند سالی است که در صدر اخبار رسانه ها و از محبوب ترین سلبریتی های دنیاست. فیس بوک شاید در بعضی از کشورها از مد افتاده باشد، اما زاکربرگ هم چنان در میان جوانان طرفدار دارد. یک جهان منتظر نشسته اند تا ببینند زاکربرگ چه می گوید، چه می خورد، به کجاها رفت وآمد دارد و برنامه اش برای سال جدید چیست. بی اهمیت ترین اخبار اگر درباره زاکربرگ باشد، برای جوان ها مهم می شود؛ از خرید یک گلدان تازه گرفته تا انجام یک ورزش ساده صبح گاهی. دلیلش هم روشن است؛ زاکربرگ توانسته از نقطه صفر به فیس بوک برسد؛ فقط با یک ایده ساده. این همان چیزی است که این روزها همه تین ایجرها آرزویش را دارند.

استارت آپ بازها کودتا می کنند!


ما همه زاکربرگ هستیم!

اخیرا یک تحقیق جدید انجام شده که نشان می دهد افراد 18 تا 35 ساله شش برابر بیشتر از نسل قبلی خود احتمال دارد که برای خودشان کسب وکار راه اندازی کنند؛ الگوی آن ها هم طبق نتیجه این پژوهش کسی نیست جز مارک زاکربرگ، موسس فیس بوک.

این تحقیق که با هدف بررسی آینده بازار کار توسط GoDaddy انجام شده، جوانانی را از نقاط گوناگون جغرافیایی مثل آمریکا، استرالیا، برزیل، کانادا، چین، هنگ کنگ، هند، مکزیک، سنگاپور، ترکیه و بریتانیا مورد بررسی قرار داده است. میلنیال ها که همان متولدین سال های 1982 تا 2004 هستند، نسبت به بیبی بومرها که در سال های 1946 تا 1964 به جهان آمده اند، روحیه و انگیزه کارآفرینی بیشتری دارند. البته این به معنای آن نیست که 18 تا 35 ساله ها بیشتر از نسل قبلی ها دغدغه اشتغال زایی و رشد اقتصادی دارند، بلکه جاه طلبی و رویا پردازی هایشان بیشتر است؛ دوست دارند یک شبه از صفر به صد برسند؛ مثل مارک زاکربرگ.

30 درصد از کسانی که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته اند، اعلام کرده اند که والدینشان نقشی کلیدی در زندگی شغلی آن ها دارد. این در حالی است که 40 درصد از آن ها شخص مارک زاکربرگ را به عنوان الگوی اصلی و کلیدی ترین چهره زندگی خود نام برده اند. تقریبا نیمی از افراد مورد پژوهش قرارگرفته اعلام کرده اند که قصد دارند کسب وکار خودشان را راه اندازی کنند. علت اصلی آن هم این است که ابتکار عمل داشته باشند و ساعات کاری شان را خودشان تعیین کنند، نه روسایشان. بخش اعظم ایده های جوانان برای راه اندازی کسب وکار هم به حوزه تکنولوژی و استارت آپ برمی گردد؛ حوزه ای که رویای ثروتمند شدن را برای میلنیال ها دست یافتنی و امکان پذیر کرده است.

این میلنیال های ایده آل گرا

اسم میلنیال ها در دنیای کسب وکار و فضاهای کاری بد دررفته است. اگر از نسل های قبلی بخواهیم این نسل را توصیف کنند، اغلب به صفاتی مثل تنبل، خودخواه و مسئولیت ناپذیر اشاره می کنند. سایر نسل ها ادعا می کنند که «سختکوشی» برای میلنیال ها به عنوان یک ارزش تعریف نشده و به آن باور ندارند. بااین حال، به باور بسیاری از جامعه شناسان، جاه طلبی، بلندپروازی و سرعت عمل این نسل به معنای آن نیست که آن ها نسبت به نسل های قبل غیرخلاق تر و بی فکرترند و قرار نیست به موفقیت های شغلی دست پیدا کنند.

نشریه فوربز هم پژوهشی انجام داده که نشان می دهد بیش از نیمی از میلنیال ها دوست دارند کسب وکار خودشان را راه بیندازند و از هر پنج نفر، یک نفر به صورت جدی تصمیم گرفته کارمندی را رها کند و به دنبال رویای کارآفرینی برود. این رفتار بیش از حد ایده آل گرایانه به نظر می رسد، چون طبق آمارهای موجود، نزدیک به 99 درصد از استارت آپ ها شکست می خورند. اما نسل جوان انگار عزم خود را جزم کرده که این آمارها را تغییر بدهد؛ حتی اگر این کار فقط و فقط با انگیزه شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت های سنگین کارمندی انجام شود.

وداع با رویای آمریکایی

اما چرا میلنیال ها در سال های اخیر تا این حد از کارمندی بیزار شده اند؟ در 50 سال گذشته، نه تنها آمریکا، بلکه فضای کسب وکار در بسیاری از کشورها درگیر فلسفه رویای آمریکایی بوده است. به کارمندان گفته می شد سخت کار کنند، در جلسات متعدد حاضر شوند، پشت میز کار تنگ و تاریکشان بنشینند و آن قدر اضافه کاری کنند که مرحله به مرحله ارتقای شغلی یافته و جای روسایشان را بگیرند. این رویکرد از نظر اغلب میلنیال ها احمقانه و غیرمنطقی به نظر می رسد. گذشته از این، رشد میزان فساد در سطوح بالای مدیریتی و دولتی باعث شده نسل جدید چندان به مافوق خود اعتماد نداشته باشد و ترجیح بدهد خودش شخصا قدرت را به دست بگیرد.

زمانی که حقوق ثابت ماهانه در کار نیست، خلاقیت و نوآوری اهمیت بیشتری پیدا می کند. در این شرایط همکاری و مشارکت از روابط سلسله مراتبی مهم تر است و لزوم برقراری تعادل بین کار و زندگی بیشتر از قبل احساس می شود. با این شرایط عجیب نیست که میلنیال ها ترجیح بدهند که در نخستین فرصت از کارمندی دست بکشند و به فکر کسب وکارآفرینی بیفتند.

زندگی شغلی در آینه اینستاگرام

در سال های اخیر، گسترش اهمیت شبکه های اجتماعی باعث شده شغل افراد اهمیت بیشتری در زندگی شان پیدا کند. هیچ کس دوست ندارد عکس یک کار خسته کننده، در یک اتاقک کوچک تنگ و تاریک را در پیج اینستاگرامش به اشتراک بگذارد. همه دوست دارند زندگی شان هیجان انگیز و پر از ماجراجویی به نظر برسد و در این زمینه، شغل افراد اهمیت مضاعفی پیدا می کند. باید حداقل در قاب اینستاگرام این طور به نظر برسد که یک جوان امروزی چه شغل جالب و مهمی دارد و چقدر خلاق و پویاست.

به همین علت است که میلنیال ها تلاش می کنند با ورود به عرصه کارآفرینی، زندگی شغلی شان را جالب نشان بدهند و در این میان، استارت آپ ها بسیار وسوسه انگیز به نظر می رسند؛ چراکه تعداد کارکنان این نوع کسب وکارها معمولا محدود است و هر کس بیش از یک نقش را در شرکت ایفا می کند. این تنوع نقش ها و لوکیشن های کاری خوراک جذابی را برای شبکه های اجتماعی تهیه می کند که هم لایک خور است و هم عکس متفاوتی را از فرد در دنیای مجازی ارائه می دهد. این است که هر جوان عشق اینستاگرامی وسوسه می شود به این حوزه سرک بکشد و بخت خود را در این زمینه امتحان کند.

استارت آپ بازها کودتا می کنند!


یک کلیک تا مقصد

اینترنت راه اندازی کسب وکار را برای همه، به ویژه میلنیال ها آسان کرده است؛ به گونه ای که با رسیدن به پاسخ هر سوالی فقط یک کلیک فاصله است. در چنین شرایطی راه اندازی یک بیزینس موفق دیگر قطعا به مدرک دانشگاه هاروارد و برکلی نیاز ندارد. در حال حاضر مسیر یادگیری چنان هموار شده که میلنیال ها می توانند با کمترین هزینه، شانس خود را برای یادگیری بارها و بارها امتحان کنند و درنهایت به نتیجه دلخواه خود برسند. گذشته از این، پیشرفت تکنولوژی، مفهوم دفتر کار فیزیکی را به مفهومی ازمد افتاده تبدیل کرده و امکان اداره کسب وکار را به صورت مجازی و از طریق اسکایپ و لاین و نرم افزارهای پیام رسان فراهم آورده است؛ موضوعی که به نظر می رسد میلنیال ها از بعد آن خوب برمی آیند.

همه این موارد کنار هم باعث شده میلنیال ها خیال کنند کارآفرینی در عصر فعلی نه سرمایه آن چنانی می خواهد و نه دانش آکادمیک، کافی است یک ایده درخشان به سرشان بزند و آن را عملی کنند؛ درست مثل کاری که بسیاری از کارآفرینان بزرگ «سیلیکون ولی» انجام داده اند و زندگی شان را زیرورو کرده است.

مرگ تدریجی یک رویا

اما شیفتگی میلنیال ها نسبت به راه اندازی کسب وکار شخصی و به ویژه استارت آپ ها همیشه هم نتیجه نداده. با این که آن ها ادعا می کنند بیشتر از نسل های قبلی در پی کارآفرینی هستند، اما به نقل از بلومبرگ، آمارها نشان داده که فقط درصد ناچیزی از آن ها به فکر عملی کردن این رویای شخصی و نسلی شان می افتند. بخش قابل توجهی از آن ها آن قدر درگیر گرفتاری های شخصی و وام های دانشجویی و سایر مشکلات دوران جوانی هستند که ترجیح می دهند روی تمایلات خود پا بگذارند و با استخدام شدن در شرکتی که مسیر پیش رو و آینده کاری آن مشخص است، روی بخش های دیگری از زندگی خود تمرکز کنند.

استارت آپ بازها کودتا می کنند!


طبق پژوهشی با عنوان «اقتصاد میلنیال ها» 42 درصد از جمعیت حاضر در این پژوهش اعلام کرده اند که به خاطر وام های بانکی و دانشجویی امکانات کافی برای راه اندازی کسب وکارشان را ندارند. این جماعت ترجیح می دهند مثل نسل های پیش از خود مسیر پیشرفت شغلی خود را از طریق «نردبان های شرکتی» کنند؛ یعنی همان ارتقای مرحله به مرحله شغلی و تبدیل شدن به مدیران میانی و ارشد. هرچند معمولا درباره میلنیال ها این طور گفته می شود که آن ها حتی در انتخاب شغل های کارمندی هم بی ثبات اند و ترجیح می دهند مدام از شغلی به شغل دیگر بروند و شانس خود را در فضاهای شغلی مختلف امتحان کنند، اما حقیقت چیز دیگری است. طبق آمار، فقط یک چهارم جامعه آماری مورد بررسی قرارگرفته اعلام کردند که ریسک جابه جایی های شغلی را می پذیرند و باقی اشاره کردند که به علت بی ثباتی های اقتصادی ترجیح می دهند موقعیت کاری فعلی خود را حفظ کنند. 59 درصد از میلنیال ها هم اعلام کرده اند که سیاست های دولتی موفقیت کارآفرینان را سخت کرده و ریسک کارآفرینی جوانان را بالا برده است.

با وجود همه مشکلات و موانع جهانی موجود بر سر راه کارآفرینی جوانان، الآن علاقه میلنیال ها به پدیده استارت آپ روزبه روز بیشتر می شود و کسب وکارهای اینترنتی هر روز توسعه پیدا می کنند؛ مشاغلی که بخش زیاد ای از آن ها توسط یک جوان 25 تا 35 ساله اداره می شوند. بااین حال، فقط زمان می تواند تاثیر دقیق و واقعی این نسل را بر فضای کسب وکار روشن کند. تنها چیزی که با اطمینان می توان گفت، این است: «انقلاب استارت آپی میلنیال ها آمده است که بماند.»

منبع : برترینها

مطالب مشابه
Related Links

مطالب تصادفی
Random Links

نظرات
نظرات مرتبط با این پست
نام :
ایمیل :
وب سايت :
کد تاييد : کد امنیتی رفرش
متن دیدگاه :

تمامی حقوق برای نویسنده محفوظ میباشد